فوايد دين در زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٠ - باز هم سخنى درباره اتحاد مسلمين

چهارم به خلافت رسيد و خليفه چهارم مى‌باشد و اين موضوع مانند (٢/ ٤* ٢) است!

وقتى اين مطلب از طرف شيعه مسلم شود چنان‌چه مسلم هم است برادران اهل سنت بايد بدبينى خود را از دست بدهند و به شيعه محبت دينى پيدا كنند.

امامتى را كه شيعه براى حضرت على و يازده فرزند او معتقدند مربوط به بيعت مردم و حصول زمامدارى فعلى نيست!

شيعه رتبه امامت را يكى از مناصب الهى مى‌دانند و اين معنى مورد ادعاى اهل سنت براى خلفاى راشدين نيست پس شيعه چيزى را براى حضرت اميرالمؤمنين (ع) قائل است كه سنى آن را براى حضرات خلفاى سه گانه (رض) ادعا ندارند بلكه آن‌ها چيزى را براى معظم لهم اثبات مى‌دارند كه شيعه آن را قبول دارند. مدعاى شيعه اگر مورد قبول سنى قرار نگيرد لااقل دليل قطعى هم بر بطلان آن در نظر ندارند ممكن است راست باشد، لذا وظيفه آن‌ها است كه شيعه را در اين عقيده‌شان معذور بدارند زيرا آن‌ها اگر مخطى باشند يك اجر دارند اگر مصيب باشند دو اجر و علاوتاً موضوع امامت در نظر اهل سنت از اصول دين نيست تا مخالف در آن تكفير شود بلكه از فروع دين است و اختلاف در فروعات و مسائل فقهى در بين مذاهب اهل‌