امام حسين (ع) در شب عاشورا اصحاب خود را مخير فرمود كه از محل خطر، خودشان را دور كنند آن‌ها در جواب حضرتش بياناتى مبنى بر استقامت وفادارى نمودند كه در اين‌جا كلمات دو نفر آن‌ها ثبت مى‌شود:

اول- مسلم بن عوسجه كه در آن دل شب چنين عرض كرد! يابن رسول الله آيا ما آن‌كس باشيم كه دست از تو بازداريم به كدام حجت در نزد خداوند متعال اداى حق تو را عذر بخواهيم، نه به خدا قسم من از خدمت شما جدا نشوم، تا نيزه‌هاى خود را در سينه‌هاى دشمنان تو فرو برم و تا دسته شمشير در دست من باشد اندام آن‌ها را مضروب سازم و اگر مرا سلاح جنگ نباشد به سنگ با ايشان محاربه خواهم كرد! سوگند به خداى كه ما دست از يارى تو بر نمى‌داريم تا خداوند بداند كه ما حرمت پيغمبر (ص) را درباره تو رعايت نموديم!

به خدا قسم كه من در مقام يارى تو به مرتبه‌اى مى‌باشم كه اگر بدانم كشته مى‌شود آن‌گاه مرا زنده كنند و بكشند و بسوزانند، و خاكستر مرا بر باد دهند و اين عمل را هفتاد مرتبه با من به جا آورند هرگز از تو جدا نخواهم شد تا گاهى كه مرگ را در خدمت تو ملاقات نمايم و چگونه اين خدمت را به انجام نرسانم و حال آن‌كه يك شهادت بيش نيست و پس از آن كرامت جاودانه و سعادت ابدى است.