فوايد دين در زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠١ - باز هم سخنى درباره اتحاد مسلمين
سنت و مجتهدين شيعه از اندازه بيرون است[١].
سنى اگر اصحاب را احترام مىكند احترام خود حضرت پيغمبر است اگر شيعه ائمه اهل بيت را تعظيم مىكند تعظيم خود آن حضرت است. و نبايد كه تحاسد و تباغضى واقع شود در يك مجلس كه چند هزار نفر شيعه و سنى حضور داشتند در سخنرانى خود گفتم: سه نفر همسفر شدند يكى عرب ديگرى درى زبان سومى ترك زبان بودند. در اثناى راه پولى يافتند خواستند چيزى بخرند كه متفقاً بخورند، عرب گفت عنب بخريد فارسى زبان گفت انگور بخريد تركى گفت اوزم بخريد با آن كه مراد هر سه نفر يك چيز بود به واسطه نفهميدن زبان، خيال مىكردند اختلاف دارند
[١] . براى اين كه فهميده شود شيعه با همين عقيده خود درباره على مسلمان است به اين روايات كه از كتاب صواعق محرقه ابن حجر كه از علماى اهل سنت است نقل مىشود توجه كنيد.
اخرج السيوطى بسنده عن فردوس الديلمى عن رسول الله( ص) شيعه على هم الفائزون. يعنى شيعه على رستگارانند.
و عنه( ص) لعلى: اول من يدخل الجنة انا و انت و الحسن و حسين و ازواجنا و شيعتنا عن ايماننا و شمائلنا.
اولين كسانى كه داخل بهشت مىشوند من و تو و حسن و حسين و ازواج ما است، و شيعيان ما از چپ و راست مايند و روايات درين مورد زياد است.