دفاع مشروع ما - انجمن فرهنگ اسلامى - الصفحة ٥٦ - بازهم درباره توسل از همين كتاب
داشت مقدارى براى اين فصل سوم كتاب خود انتخاب كرديم و در پايان چند نكته را ذكر مى كنيم:
توسل به حضرت پيامبر اكرم (ص) و ساير صالحين و اولياء و شهدا در حال حيات و ممات آنان در نظر مشهور دانشمندان اهل سنت امرى جايز وحتى نيكو بوده وگويا اولين كسى كه آنرا انكار كرد ومتهم به بدعت گزارى شد ابن تيميه بوده كه سلفى ها به او اقتدا كرده اند.
١- سلفى هاى تندرو هرچند جرئت نمى كنند دانشمندان مشهور سنى و يا سواد الناس اهل سنت را به طور آشكار و علانيه تكفير كنند و يا نسبت شرك را به آنان بدهند ولى در دل آن را معتقدند و از ترس سكوت مى كنند.
٢- جوانان افراطى با درجات پايين علمى در نوشتار خود كه بسيار تند و زشت است مخالفين خود را تخطئه مى كنند و وانمود مى نمايند كه گويا حرمت توسل و استشفاع و موجب شرك شدن آن در نظر اهل سنت ثابت است و مخالف تنها شيعيان است و به همين تهاجمات با امكانات مالى زياد كه سعودى ها در دسترس بزرگان آنان قرار مى دهد. جوانان اهل سنت را كه سلفى نيستند فريب ميدهند و تدريجا به سوى خود مى كشند و از سكوت علماى احناف بسيار سود مى برند، مثل مولوى رحمانى اگر ده نفر ديگر پيدا مى شد نيرنگ سلفى ها بى تأثير مى شد به اميد روزى كه علماى بزرگوار حنفى به وسيله تبليغ و تأليف جلوى انحراف جوانان بى خبراهل سنت و مقلدين امام ابوحنيفه (ره) را بگيرند.
٣- در بين تمام ملاهاى سلفى و مفتى هاى غافل و كم سواد سعودى كه آبروى مسلمانان را با فتاوى باطل خود مى برند، مانند علامه سيوطى كه مايه افتخار و مؤلفات كتابهاى مفيد و با ارزش زياد است، وجود