دفاع مشروع ما
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
مقدمه
١٢ ص
(٣)
امر اول بيان نظر ما
١٢ ص
(٤)
أمر دوم فتواى خود را بر ديگران تحميل نكنيد
١٣ ص
(٥)
امر سوم جواب مغالطه كم سوادان
١٦ ص
(٦)
امرچهارم فتوى دادن ملاصاحبانى كه مجتهد نيستند، جايز نيست
١٨ ص
(٧)
قصه عبرت آموز
١٩ ص
(٨)
نمونه اول
٢٠ ص
(٩)
نمونه دوم
٢٢ ص
(١٠)
فصل اول نقد بر ايرادهاى اعضاى محترم بنياد احياى سنت
٢٥ ص
(١١)
جواب تفصيلى
٢٦ ص
(١٢)
روزه روز عاشورا
٢٦ ص
(١٣)
مطلب مهم در عزادارى
٢٩ ص
(١٤)
مطالبى قابل توجه
٣٤ ص
(١٥)
بقيه بحث در دعاوى اعضاى بنياد احياء السنه
٣٥ ص
(١٦)
فصل دوم واسطه قرار دادن بعضى از مخلوقات
٤٢ ص
(١٧)
فصل سوم نقل مطالبى از كتاب تبرك و توسل
٤٩ ص
(١٨)
بازهم درباره توسل از همين كتاب
٥٢ ص
(١٩)
فصل چهارم نقد پاره اى از مطالب كتاب جهان بينى اسلام
٥٩ ص
(٢٠)
مرحله اول نواقص كلى
٦٠ ص
(٢١)
مرحله دوم در تفصيل نواقص اوراق مذكور
٦٣ ص
(٢٢)
صفحه 25؛ توحيد صفات و اسماء
٦٧ ص
(٢٣)
يك تناقض
٦٨ ص
(٢٤)
عقل و دين
٧٠ ص
(٢٥)
بازهم در مورد وساطت و واسطه
٧٣ ص
(٢٦)
فرق رحمن و رحيم
٧٧ ص
(٢٧)
علم به غيب
٧٨ ص
(٢٨)
يك حديث
٧٩ ص
(٢٩)
توضيح ديگر در مورد بحث
٨١ ص
(٣٠)
استعانت از غير خدا
٨٣ ص
(٣١)
يك بحث عقلى قرآنى
٨٣ ص
(٣٢)
سخن اخير در مورد اوراق جهان بينى اسلامى
٨٥ ص
(٣٣)
تبرك
٨٥ ص
(٣٤)
فصل پنجم بازهم در مورد جواز وساطت و خواندن غير خدا
٨٦ ص
(٣٥)
اشتباه بزرگ وهابى ها
٩٣ ص
(٣٦)
فصل ششم توحيد عبادى(1)
٩٦ ص
(٣٧)
اقسام عبادت
٩٨ ص
(٣٨)
قرآن و سه قسم توحيد
٩٩ ص
(٣٩)
الف) توحيد در خالقيت(وايجاد)
٩٩ ص
(٤٠)
ب) توحيد در تدبير مخلوقات
٩٩ ص
(٤١)
ج) توحيد در عبادت
١٠٠ ص
(٤٢)
سؤال و جواب
١٠١ ص
(٤٣)
تأكيد بر ربوبيت حق تعالى
١٠٤ ص
(٤٤)
توضيح معناى«رب»
١٠٥ ص
(٤٥)
سؤال و جواب
١٠٦ ص
(٤٦)
شرك و واسطه
١٠٨ ص
(٤٧)
نتيجه گيرى
١١٠ ص
(٤٨)
حديثى در پايان اين بحث
١١١ ص
(٤٩)
موضوع توضيحى
١١١ ص
(٥٠)
نذورات و قربانى براى ارواح اولياى گذشته
١١٤ ص
(٥١)
آخرين نصيحت
١١٥ ص
(٥٢)
سخنى با برادران اهل سنت
١١٥ ص
(٥٣)
فصل هفتم توحيد در عبادت(2)
١١٧ ص
(٥٤)
در نفى ضد و مثل و ند و نظاير آنها
١٢٥ ص
(٥٥)
فصل هشتم وهابيت در ميزان نقد و تحقيق
١٢٧ ص
(٥٦)
جواب اجمالى
١٣٦ ص
(٥٧)
بقاى روح پس از مرگ
١٣٦ ص
(٥٨)
جواب تفصيلى
١٤٠ ص
(٥٩)
فصل نهم تكفيرى ها
١٤٧ ص
(٦٠)
اول افراط و تفريط
١٥٧ ص
(٦١)
دوم نيرنگ ها
١٥٩ ص
(٦٢)
آخرين سخن
١٦١ ص
(٦٣)
فصل دهم اشتباهاتى در اوراق ثقافت اسلامى
١٦٢ ص
(٦٤)
سوگوارى كربلا و عاشورا
١٧١ ص
(٦٥)
اوج بدبختى نويسنده
١٧٢ ص
(٦٦)
الحاقيه
١٨٠ ص
(٦٧)
فصل يازدهم پاسخ به اتهامات گلبدين حكمتيار
١٨٦ ص
(٦٨)
آخرين كلام ما با گلبدين
١٩٥ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص

دفاع مشروع ما - انجمن فرهنگ اسلامى - الصفحة ٦٠ - مرحله اول نواقص كلى

انجمن فرهنگ اسلامى با احترام به نويسندگان مذكور در همان چوكات نزاكتها بخاطر تحقيق حق و روشن شدن بيشتر جهان بينى اسلامى با محبت و خوشبينى در دو مرحله اين نواقص را شرح ميدهد.

مرحله اول: نواقص كلى‌

الف- احتمالا تمام نويسندگان اين اوراق نه به درجه اجتهاد مطلق رسيده اند كه قطعى است و نه به درجه اجتهاد مشروط در يك مذهب.

و از آنجاييكه مسلمانان اهل سنت افغانستان پيروان مذهب حنفى ميباشند بر نويسندگان عزيز لازم بود براى اطمينان محصلين اهل سنت تمام مطالب كتاب خود را مطابق فتواى خود امام ابوحنيفه (ره) و يا بزرگان درجه بالاى مذهب حنفى و مجتهدين مشروط آن بيان مى داشتند و در مقام اثبات امانت علمى، اسم مصدر و شماره جزء و شماره صفحات آن مصادر را بيان مى داشتند كه چنين كارى صورت نگرفته است. به نظر ما تقصير اين نقيصه اولًا به عهده وزارت تحصيلات عالى و رئيس مركزى است كه تدوين ثقافت اسلامى به او واگزار شده است كه چرا از اين موضوع مهم غفلت صورت گرفته است.

همه مى دانند كه امام ابوحنيفه در پذيرش احاديث دقت خاصى داشته و هر حديثى را مورد عمل قرار نمى داده و لذا براى اثبات يك مسئله عملى تا چه رسد به مطالب اعتقادى به حديثى كه از مسند امام احمد حنبل نقل مى شود؛ نمى شود محصلين حنفى را ملزم به قبول آن نمود.

ما الآن احاديثى را در صحيح بخارى مى بينيم كه پيروان مذهب حنفى به آنها عمل نمى كنند و گفته مى شود كه اختلاف نظرى بين مؤلّف‌