دفاع مشروع ما
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
مقدمه
١٢ ص
(٣)
امر اول بيان نظر ما
١٢ ص
(٤)
أمر دوم فتواى خود را بر ديگران تحميل نكنيد
١٣ ص
(٥)
امر سوم جواب مغالطه كم سوادان
١٦ ص
(٦)
امرچهارم فتوى دادن ملاصاحبانى كه مجتهد نيستند، جايز نيست
١٨ ص
(٧)
قصه عبرت آموز
١٩ ص
(٨)
نمونه اول
٢٠ ص
(٩)
نمونه دوم
٢٢ ص
(١٠)
فصل اول نقد بر ايرادهاى اعضاى محترم بنياد احياى سنت
٢٥ ص
(١١)
جواب تفصيلى
٢٦ ص
(١٢)
روزه روز عاشورا
٢٦ ص
(١٣)
مطلب مهم در عزادارى
٢٩ ص
(١٤)
مطالبى قابل توجه
٣٤ ص
(١٥)
بقيه بحث در دعاوى اعضاى بنياد احياء السنه
٣٥ ص
(١٦)
فصل دوم واسطه قرار دادن بعضى از مخلوقات
٤٢ ص
(١٧)
فصل سوم نقل مطالبى از كتاب تبرك و توسل
٤٩ ص
(١٨)
بازهم درباره توسل از همين كتاب
٥٢ ص
(١٩)
فصل چهارم نقد پاره اى از مطالب كتاب جهان بينى اسلام
٥٩ ص
(٢٠)
مرحله اول نواقص كلى
٦٠ ص
(٢١)
مرحله دوم در تفصيل نواقص اوراق مذكور
٦٣ ص
(٢٢)
صفحه 25؛ توحيد صفات و اسماء
٦٧ ص
(٢٣)
يك تناقض
٦٨ ص
(٢٤)
عقل و دين
٧٠ ص
(٢٥)
بازهم در مورد وساطت و واسطه
٧٣ ص
(٢٦)
فرق رحمن و رحيم
٧٧ ص
(٢٧)
علم به غيب
٧٨ ص
(٢٨)
يك حديث
٧٩ ص
(٢٩)
توضيح ديگر در مورد بحث
٨١ ص
(٣٠)
استعانت از غير خدا
٨٣ ص
(٣١)
يك بحث عقلى قرآنى
٨٣ ص
(٣٢)
سخن اخير در مورد اوراق جهان بينى اسلامى
٨٥ ص
(٣٣)
تبرك
٨٥ ص
(٣٤)
فصل پنجم بازهم در مورد جواز وساطت و خواندن غير خدا
٨٦ ص
(٣٥)
اشتباه بزرگ وهابى ها
٩٣ ص
(٣٦)
فصل ششم توحيد عبادى(1)
٩٦ ص
(٣٧)
اقسام عبادت
٩٨ ص
(٣٨)
قرآن و سه قسم توحيد
٩٩ ص
(٣٩)
الف) توحيد در خالقيت(وايجاد)
٩٩ ص
(٤٠)
ب) توحيد در تدبير مخلوقات
٩٩ ص
(٤١)
ج) توحيد در عبادت
١٠٠ ص
(٤٢)
سؤال و جواب
١٠١ ص
(٤٣)
تأكيد بر ربوبيت حق تعالى
١٠٤ ص
(٤٤)
توضيح معناى«رب»
١٠٥ ص
(٤٥)
سؤال و جواب
١٠٦ ص
(٤٦)
شرك و واسطه
١٠٨ ص
(٤٧)
نتيجه گيرى
١١٠ ص
(٤٨)
حديثى در پايان اين بحث
١١١ ص
(٤٩)
موضوع توضيحى
١١١ ص
(٥٠)
نذورات و قربانى براى ارواح اولياى گذشته
١١٤ ص
(٥١)
آخرين نصيحت
١١٥ ص
(٥٢)
سخنى با برادران اهل سنت
١١٥ ص
(٥٣)
فصل هفتم توحيد در عبادت(2)
١١٧ ص
(٥٤)
در نفى ضد و مثل و ند و نظاير آنها
١٢٥ ص
(٥٥)
فصل هشتم وهابيت در ميزان نقد و تحقيق
١٢٧ ص
(٥٦)
جواب اجمالى
١٣٦ ص
(٥٧)
بقاى روح پس از مرگ
١٣٦ ص
(٥٨)
جواب تفصيلى
١٤٠ ص
(٥٩)
فصل نهم تكفيرى ها
١٤٧ ص
(٦٠)
اول افراط و تفريط
١٥٧ ص
(٦١)
دوم نيرنگ ها
١٥٩ ص
(٦٢)
آخرين سخن
١٦١ ص
(٦٣)
فصل دهم اشتباهاتى در اوراق ثقافت اسلامى
١٦٢ ص
(٦٤)
سوگوارى كربلا و عاشورا
١٧١ ص
(٦٥)
اوج بدبختى نويسنده
١٧٢ ص
(٦٦)
الحاقيه
١٨٠ ص
(٦٧)
فصل يازدهم پاسخ به اتهامات گلبدين حكمتيار
١٨٦ ص
(٦٨)
آخرين كلام ما با گلبدين
١٩٥ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص

دفاع مشروع ما - انجمن فرهنگ اسلامى - الصفحة ١٨٤ - الحاقيه

اين روايات جواب هاى معقولى داده اند، و به تحريف قرآن قايل نشده اند. به هر حال اين ايراد در كتاب هاى مجادلين مكرر در مكرر تكرار شده، ولى اين افتراى آشكار، مخالف بديهيّات و ضروريّات است.

صدها هزار نسخه قرآن توسط مسلمانان شيعه چاپ شده، ميليون ها مرتبه در كتب عقايد و اخلاق و معارف اسلامى و كتابهاى فقهى و ساير كتب شيعه آيات قرآن نقل و در مجالس فاتحه شيعه و راديوها و تلويزيون هاى شيعه قرائت شده كه در يك مورد هم با نسخه هاى چاپى قرآن در مطابع اهل سنت فرقى ندارد.

بلى نسخه هاى قرآن مجيد در همه جهان اسلام يكى است ولى دروغگويان شعبده باز، با عقول مردم عوام بازى مى كنند.

ايرادهفتم: گفتن صلاة وسلام الفاظ توفيقى براى حضرت محمد (ص) است، بناء براى ديگر امامان، [گفتن‌] «عليه السلام»، جايز نيست.

جواب: ملاصاحب دليلى بر توفيقى بودن اين الفاظ ذكر نكرده است و تنها از روى عصبيت فتوى بر عدم جواز آن براى امام اهل البيت (ع) صادر فرموده است!!! به هر حال اين فتوى مخالف قرآن و مخالف سيره است.

قرآن مجيد مى فرمايد:

«وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ. أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ»؛ و مژده بده به صبركنندگانى كه در موقع رسيدن مصيبت، مى گويند ما از خداونديم و ما به سوى او بر مى گرديم برهمين اينان باد صلوات هايى از پروردگارشان و رحمت ... در اين آيه خداوند بر همه مؤمنين مصيبت رسيده صلوات مى فرستد و اهل بيت آنحضرت در رأس مصيبت زدگان‌