دفاع مشروع ما - انجمن فرهنگ اسلامى - الصفحة ٦٢ - مرحله اول نواقص كلى
ما بايد از خدا بترسيم و بدون رسيدن به مرتبه اجتهاد، فتوى ندهيم كه در روز قيامت سخت پشيمان خواهيم شد. در پايان اشتباهاتى كه در برداشتهاى استادان محترم از بعضى از آيات ديده مى شود شاهد عدم تبحر و اجتهاد آنان در فقه و تفسير و حديث است.
ج- دربسيارى نوشته هاى دانشمندان متوسط حنفى، تأثيرى از آراى تند سلفى ها به وضوح مشاهده مى شود و نمى توانند در نوشتار و سخنرانى ها و خطبه ها از خط معتدل مذهب خود دفاع و حمايت كنند و اكثراً اختلاف نظر خود را با سلفى به سكوت محافظه كارى مى گذرانند. البته جمعى شجاع صحبت كرده اند كه مولوى رحمانى سمنگانى يكى از آنان است گو اينكه كتاب در تبرك افراط كرده كه قابل دفاع نيست. سكوت علماى بزرگ احناف در مقابل تندروان سلفى بسيار خطرناك است؛ زيرا تدريجاً فرهنگ مذهبى حنفى فراموش مى شود و محصلين پوهنتون و محصلين مدارس دينى فكر مى كنند همين كتابهاى سلفى ها و تندروان، مقبول مذاهب چهارگانه است.
به هرحال اعضاى حنفى استادان ديپارتمنت ثقافت اسلامى اگر از نظر روانى تحت تأثير نمى بودند مسلماً اوراق درسى شان بهتر از اوراق فعلى بود و نواقص كمترى مى داشت.
هركس اوراق فعلى جهان بينى اسلامى را مطالعه كند به وضوح ميداند كه نظريات محمدبن عبدالوهاب برآنها سايه افكنده است. عجيب اينكه شخصى كتابى را به نام «دلايل امام اعظم ابى حنيفه درعقايد» در سال ١٣٤٦ در لاهور نوشته و نام اين شخص «عطاء الله حنفى ديوبندى نقشبندى» مى باشد كه در صفحه ٣٠ جهان بينى استادان عزيز از او مطلبى نقل شده.