دفاع مشروع ما - انجمن فرهنگ اسلامى - الصفحة ٤٦ - فصل دوم واسطه قرار دادن بعضى از مخلوقات

١- شهداء حيات برزخى دارند.

٢- روزى شان به آنان مى رسد (يرزقون).

٣- و به نعمتهاى خداوند كه در برزخ به آنان داده مى شود خوشنود هستند.

٤- و به زندگانى كه هنوز به آنان در برزخ ملحق نشده اند خبر خوش ميدهند كه بر شما ترس و غصه اى نيست و بشارت به نعمت و فضلى از خدا مى دهند و اينكه خداوند اجر مؤمنين را ضايع نميگرداند. روح انبياء و جمعى از اولياى بزرگ بالاتر از ارواح شهداى عوام است. بلى اگر كسى به بهانه و عنوان وساطت واسطه را عبادت كند فعل حرام بجا آورده و حتى از اسلام بيرون مى رود ولى معلوم است كه اين كفر بخاطر عبادت غير خداوند است نه بواسطه وساطت و شفاعت خواستن.

بت پرستان كه مشرك شدند بتها را مى پرستيدند كه در قرآن مى خوانيم: «وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى‌.» (زمر/ ٣)؛ كسانى كه غير از خداوند، سرپرستانى را گرفتند (وگفتند) ما اينها را عبادت نمى كنيم مگر به خاطر نزديك شدن به الله ...

در فصل چهارم معناى عبادت را بيان مى كنيم كه بزرگترين مغالطه محمدبن عبدالوهاب در همين مسئله است.

سؤال: توسل را فهميديم كه جايز است آيا اگر كسى بگويد يا رسول الله شفاعت مرا بفرما. اينهم مثل اينكه بگوييم يا الله بحق رسول الله كار مرا انجام بده جايز است؟

جواب: بلى جايزاست. روح آنحضرت ولو بوسيله مَلَك توان شنيدن‌

و شفاعت را دارد.