دفاع مشروع ما
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
مقدمه
١٢ ص
(٣)
امر اول بيان نظر ما
١٢ ص
(٤)
أمر دوم فتواى خود را بر ديگران تحميل نكنيد
١٣ ص
(٥)
امر سوم جواب مغالطه كم سوادان
١٦ ص
(٦)
امرچهارم فتوى دادن ملاصاحبانى كه مجتهد نيستند، جايز نيست
١٨ ص
(٧)
قصه عبرت آموز
١٩ ص
(٨)
نمونه اول
٢٠ ص
(٩)
نمونه دوم
٢٢ ص
(١٠)
فصل اول نقد بر ايرادهاى اعضاى محترم بنياد احياى سنت
٢٥ ص
(١١)
جواب تفصيلى
٢٦ ص
(١٢)
روزه روز عاشورا
٢٦ ص
(١٣)
مطلب مهم در عزادارى
٢٩ ص
(١٤)
مطالبى قابل توجه
٣٤ ص
(١٥)
بقيه بحث در دعاوى اعضاى بنياد احياء السنه
٣٥ ص
(١٦)
فصل دوم واسطه قرار دادن بعضى از مخلوقات
٤٢ ص
(١٧)
فصل سوم نقل مطالبى از كتاب تبرك و توسل
٤٩ ص
(١٨)
بازهم درباره توسل از همين كتاب
٥٢ ص
(١٩)
فصل چهارم نقد پاره اى از مطالب كتاب جهان بينى اسلام
٥٩ ص
(٢٠)
مرحله اول نواقص كلى
٦٠ ص
(٢١)
مرحله دوم در تفصيل نواقص اوراق مذكور
٦٣ ص
(٢٢)
صفحه 25؛ توحيد صفات و اسماء
٦٧ ص
(٢٣)
يك تناقض
٦٨ ص
(٢٤)
عقل و دين
٧٠ ص
(٢٥)
بازهم در مورد وساطت و واسطه
٧٣ ص
(٢٦)
فرق رحمن و رحيم
٧٧ ص
(٢٧)
علم به غيب
٧٨ ص
(٢٨)
يك حديث
٧٩ ص
(٢٩)
توضيح ديگر در مورد بحث
٨١ ص
(٣٠)
استعانت از غير خدا
٨٣ ص
(٣١)
يك بحث عقلى قرآنى
٨٣ ص
(٣٢)
سخن اخير در مورد اوراق جهان بينى اسلامى
٨٥ ص
(٣٣)
تبرك
٨٥ ص
(٣٤)
فصل پنجم بازهم در مورد جواز وساطت و خواندن غير خدا
٨٦ ص
(٣٥)
اشتباه بزرگ وهابى ها
٩٣ ص
(٣٦)
فصل ششم توحيد عبادى(1)
٩٦ ص
(٣٧)
اقسام عبادت
٩٨ ص
(٣٨)
قرآن و سه قسم توحيد
٩٩ ص
(٣٩)
الف) توحيد در خالقيت(وايجاد)
٩٩ ص
(٤٠)
ب) توحيد در تدبير مخلوقات
٩٩ ص
(٤١)
ج) توحيد در عبادت
١٠٠ ص
(٤٢)
سؤال و جواب
١٠١ ص
(٤٣)
تأكيد بر ربوبيت حق تعالى
١٠٤ ص
(٤٤)
توضيح معناى«رب»
١٠٥ ص
(٤٥)
سؤال و جواب
١٠٦ ص
(٤٦)
شرك و واسطه
١٠٨ ص
(٤٧)
نتيجه گيرى
١١٠ ص
(٤٨)
حديثى در پايان اين بحث
١١١ ص
(٤٩)
موضوع توضيحى
١١١ ص
(٥٠)
نذورات و قربانى براى ارواح اولياى گذشته
١١٤ ص
(٥١)
آخرين نصيحت
١١٥ ص
(٥٢)
سخنى با برادران اهل سنت
١١٥ ص
(٥٣)
فصل هفتم توحيد در عبادت(2)
١١٧ ص
(٥٤)
در نفى ضد و مثل و ند و نظاير آنها
١٢٥ ص
(٥٥)
فصل هشتم وهابيت در ميزان نقد و تحقيق
١٢٧ ص
(٥٦)
جواب اجمالى
١٣٦ ص
(٥٧)
بقاى روح پس از مرگ
١٣٦ ص
(٥٨)
جواب تفصيلى
١٤٠ ص
(٥٩)
فصل نهم تكفيرى ها
١٤٧ ص
(٦٠)
اول افراط و تفريط
١٥٧ ص
(٦١)
دوم نيرنگ ها
١٥٩ ص
(٦٢)
آخرين سخن
١٦١ ص
(٦٣)
فصل دهم اشتباهاتى در اوراق ثقافت اسلامى
١٦٢ ص
(٦٤)
سوگوارى كربلا و عاشورا
١٧١ ص
(٦٥)
اوج بدبختى نويسنده
١٧٢ ص
(٦٦)
الحاقيه
١٨٠ ص
(٦٧)
فصل يازدهم پاسخ به اتهامات گلبدين حكمتيار
١٨٦ ص
(٦٨)
آخرين كلام ما با گلبدين
١٩٥ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص

دفاع مشروع ما - انجمن فرهنگ اسلامى - الصفحة ٥١ - فصل سوم نقل مطالبى از كتاب تبرك و توسل

با جسم و روح با چشم سر[١] و آن را از صالحين ثقه روايت كرده است و به حديث بخارى استدلال نموده كه آنحضرت فرموده:

«مَن رَآنِى فِى المَنامِ فَسَيَرانِى فِى اليَقظَة أى بِعَينٍ رَأسِه»؛

هركس مرا در خواب ببيند پس مرا به زودى در بيدارى ببيند. مرا ديدن در همين دنيا است وگرنه همه كس ايشان را در قيامت مى بينند چه در خواب ديده باشد چه نديده باشد.

در همين كتاب تبرك و توسل، صفحه ١٢٢ از شاه انورشاه كشميرى نقل مى كند كه از سيوطى دانشمند معروف اهل سنت نقل شده كه او ٢٢ دفعه رسول خدا را ديده و از احاديثى پرسيده بعد سيوطى حكم به صحت آن أحاديث بعد از تصحيح آنحضرت (ص) نموده است. در صفحه ١٣٧ از علامه آلوسى نقل مى كند كه او گفته پيش من ثابت است كه زندگى در برزخ براى هر مرده چه شهيد باشد و يا غير شهيد. و همچنين از ابن كثير دمشقى مفسر و غيره.

در صفحه ١٤٦ كتاب تبرك و توسل از امام بخارى و ابوداود روايتى را از أنس نقل مى كند كه نبى (ص) فرموده:

«إنَّ العَبد إذا وَضَعَ فِى قَبرِهِ وَ تَوَلّى عَنهُ اصحابَه انّه يسمَع قَرعَ نَعالهم»؛

يعنى وقتى بنده در قبرش گذاشته مى شود و همراهان او بر ميگردند او صداى كفش آنان را مى شنود.

«امّا قَولُهُ تَعالى‌ وَ ما أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ

فَالسّياق يدُلُّ عَلى انّ الكافِر المَيّت القَلب لا تَقدر عَلى اسماعِهِم سماعاً ينتَفِعُ بِهِ، كَما ان مَن فِى القُبُور لا تَقدرُ عَلى اسماعِهِم ينتَفِعُون بِهِ وَ لا يراد ان اصحابَ القُبور لا


[١] . تبرك و توسل/ ١١٤.