دفاع مشروع ما - انجمن فرهنگ اسلامى - الصفحة ٣٩ - بقيه بحث در دعاوى اعضاى بنياد احياء السنه
فايده اى جز تحريك نزاع بين برادران مسلمان ندارد چرا به فكر ناجيها نيستيد كه شبيه يك دين جديد را براى جوانان نا آگاه مسلمان آورده اند. آيا كتابى براى ارشاد آنان نوشته ايد؟ شما در مورد جذب جوانان ناآگاه به نصرانيت سكوت كرده ايد يا اقلٌا نشريات شما را ما نديده ايم به نظر ما اقدام ارشادى شما در اين مورد مهم تر و مفيدتر از اقدام شما عليه عاشوراى سيد جوانان اهل بهشت است. فايده اقدام ارشادى اول براى اسلام و جوانان مسلمان است وفايده دوم به يزيديها و ناجى ها ميرسد.
١١. آخرين مطلب شما در مورد نذر براى غير خدا اولًا استنباط شما از جمله «ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ» اشتباه است. خود شما متوجه ضعف كلام خود هستيد و اينكه از اطلاق حرف «ما» معناى آن را به غير ذبيحه تعدّى داده ايد، تفسير به رأى است[١] و تفسير به رأى جايز نيست. آيه مخصوص به ذبيحه است وگرنه تقييد اكثر مستهجن لازم مى آيد و اين موضوع در علم اصول فقه مبرهن و قطعى است يعنى اگر در موقع ذبح نام مقدس «الله» گرفته نشود أكل ذبيحه حرام است. ثانياً در اينكه نذر و يمين و عهد و يا خصوص نذر عبادى است و يا توصلى؟ مورد بحث محدثين و فقها مى باشد كه شايد شما از ان غافل باشيد بعضى آنها را مرجوح مى دانند در حالى كه عبادت هميشه رجحان دارد و مرجوح نمى شود از بعضى احاديث استفاده مى شود كه سزاوار نيست مكلف قيودى را براى خود بوسيله نذر و قسم و عهد بوجود آورد و ممكن است آيه مباركه «لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ» نيز در همين رابطه باشد. بلى نذر و
[١] . كلمه موصوله« ما» عام نيست و عموم ندارد بلكه اطلاق دارد واطلاق ومطلق غير از عام وعموم است. شما بايد حتما اصول فقه را كامل بخوانيد وگرنه حق تفسير را نداريد.