دفاع مشروع ما - انجمن فرهنگ اسلامى - الصفحة ١٧٨ - اوج بدبختى نويسنده
موقوفون يوم القيامة». در آنجا پولهاى كمكى فلان كشور عربى نيست كه براى شما برسد.
در پايان بحث لازم است يادآورى شود كه در اين اوراق گاهى استدلال شده كه فلان كار از صحابه آنحضرت (ص) نقل نشده و به اين وسيله ممنوعيت آن را به خيال خود ثابت نموده اند. مجرد عمل نكردن صحابه اولًا براى آنان قابل اثبات نيست. وَ عَدَمُ النَّقل لايَدُلُّ عَلى عَدَمِ الوُقُوع.
ثانياً ممكن است ترك عمل صحابه، به خاطر مرجوحيت آن بوده باشد نه بخاطر حرمت آن. پس استدلال مذكور مغالطه و باطل است. بلى اگر به طريق معتبر ثابت گردد، فلان كار را همه صحابه كرام با اعتقاد به حرمت آن ترك نموده اند، حرمت آن ثابت مى شود. ولى اين دسته هرگز با اثبات آن در مسايل مورد دلخواه خود موفق نخواهند شد مگر به مبالغه و خيال بافى.
انجمن تحقيق و تدوين مى توانست تمام اغلاط و اشتباهات و زياده روى هاى غير دينى نويسنده و يا نويسندگان اوراق مذكور را كه در فصل بدعت نوشته است همه را رد كند و با بيان روشن ثابت سازد كه نظريات مذكور ربطى به دين اسلام ندارد ولى ما از اين كار به دو دليل منصرف شديم.
اول اينكه اين دسته از افراطى ها حاضر به مطالعه حرفهاى منطقى و دينى مخالفين خود نيستند و تنها به وسيله تكفير، و به نظريات فاقد دليل و باطل خود مغروراند و لذا استدلال براى آنان مفيد نيست.
دوم اينكه ترسيديم كه در اثناى بحث و گفتگو، جمله اى از ما صادر شود كه سبب رنجيدن علماى محترم اهل سنت شود، كه در اين صورت