دفاع مشروع ما - انجمن فرهنگ اسلامى - الصفحة ٨٩ - فصل پنجم بازهم در مورد جواز وساطت و خواندن غير خدا
است: آنان مى دانند آنچه را كه به آنان گفته بودم حق بوده است نه اينكه مى شنوند.
بحث در اينكه قول كدام يك (عبدالله و بى بى عائشه) صحيح است ربطى به موضوع مورد نظر ما ندارد و حديث در هر دو صورت دلالت بر حيات روح در برزخ مى كند. زيرا شنيدن يا دانستن دليل بر حيات است و نيز نفس خطاب آنحضرت (ص) به مردگان دليل حيات روحانى آنان است زيرا خطاب به كسى كه نشنود و نفهمد لغو و بيهوده است. وقتى ارواح كفار زنده باشند حال ارواح مؤمنين روشن تر است.
٤- ابوهريره مى گويد: همانا رسول خدا (ص) به سوى قبرستان بيرون رفتند. پس فرمودند:
«السلام عليكم دار قوم مؤمنين و إنا إن شاء الله بكم لاحقون»
(صحيح مسلم، ج ٣/ ١٤٠) در اين حديث آنحضرت (ص) دو مرتبه به مردگان مؤمنين خطاب فرمود (عليكم بكم) و اگر حيات روحانى و شنيدن يا دانستن آنان نمى بود خطاب به آنان غلط بود و در حديث نسائى (ج ٤/ ٩٤) از «بريده» چنين نقل مى كند:
«ان رسول الله (ص) كان إذا أتى المقابر فقال: السلام عليكم اهل الديار من المؤمنين و المسلمين و أنا إن شاء الله بكم لاحقون، انتم لنا فرط و نحن لكم تبع. اسأل الله العافية لنا و لكم».
در اين حديث حضرت پيامبر (ص) پنج مرتبه مؤمنين و مسلمين مرده را مورد خطاب قرار داده است.
٥- عن مسروق سألنا عبدالله عن هذه الآيَة وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ... قال: «اما أنا سألنا عن ذلك فقال ارواحهم فى جوف طير خضر لها قناديل معلقة بالعرش تسرح من الجنة حيث شائت ثم تاوى الى تلك القناديل فاطلع إليهم ربهم اطلاعة فقال هل تشتهون شيئا ... قالوا يا رب نرد ان ترد ارواحنا فى اجسادنا حتى نقتل فى سبيلك مرّة اخرى ...