دفاع مشروع ما - انجمن فرهنگ اسلامى - الصفحة ١٣٧ - بقاى روح پس از مرگ
١- وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْياءٌ وَ لكِنْ لا تَشْعُرُونَ (بقره/ ١٥٢)؛ كسانى را كه در راه خدا كشته مى شوند مرده نگوئيد بلكه زنده اند ولى شما (ازكيفيت حيات آنان) آگاهى نداريد. «وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ (آل عمران/ ١٦٨- ١٧٠)؛ كشته شدگان در راه خدا را مردگان نپنداريد بلكه زندگانند و در پيش پروردگارشان روزى ميخورند و به آنچه كه خدا از فضل خود به آنان داده است خوشحالند و به آنانيكه (هنوز) به ايشان نپيوسته اندر، شادند (ويا مژده مى دهند) اينكه خوف و حزنى بر آنان نيست وقتى ارواح شهداء چنين باشد ارواح انبياء (ع) و كسانى كه فوق شهداء هستند به طريق اولى چنين اند.
٢- قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قالَ يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ بِما غَفَرَ لِي رَبِّي وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ (يس/ ٢٦- ٢٧).
وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ ماتُوا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ رِزْقاً حَسَناً (الحج/ ٥٨).
ظاهر آيه اين است كه مهاجرين در راه خدا در برزخ روزى ميخورند و همه مى دانيم كه مقام نبوت و ولايت بالاتر از هجرت است.
٣- سَلامٌ عَلى نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ، سَلامٌ عَلى إِبْراهِيمَ، سَلامٌ عَلى مُوسى وَ هارُونَ، سَلامٌ عَلى إِلْياسِينَ، سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ (پنج مورد در سوره صافات)
اگر ارواح مرسلين معدوم باشند فرستادن سلام بر آنان لغو و بيهوده است و اگر موجود باشند و سلام براى آنها بى تاثير باشد بازهم سلام فرستادن لغو و بيهوده مى شود و شواهد نقلى و دلائل عقلى اين بحث