ما به ماديين ميگوئيم انكشاف اسباب نه تنها ضررى به توحيد نمى‌رساند كه بزرگترين گواه صادق بر حكمت بالغه آفريدگار جهان است، بنظر نگارنده علوم تجربى بهتر از فلسفه علاقه و دلچسبى انسان را به خداوند جهان بار مى‌آورد و شما از غرور و غفلت خود زيان مى‌بينيد، بيدار شويد كه پس از فوت فرصت پشيمانى سودى ندارد.

عالمين‌

گفته شده كه عالم بر مجموعه‌اى متماثل اطلاق ميشود مانند عالم جماد و عالم حيوان و گاهى بر همه مخلوقات اطلاق ميشود و جمع عالم به عالمين و عوالم بسته ميشود.

لفظ العالمين در حدود ٧٣ مرتبه و لفظ ربّ العالمين در حدود ٣٧ مرتبه در قرآن مجيد استعمال شده است. آيا مراد به- العالمين تمام مخلوقات است يا خصوص عقلاء. دو احتمال وجود دارد: احتمال اولى مقتضاى اعتبار عقلى است (سپاس خداونديكه پروردگار هرچيز است)

احتمال دومى قدر متيقن و نزديك‌تر به پاره‌اى از موارد استعمال اين كلمه در قرآن است، و به سخن روشنتر از تمام موارد استعمال اين كلمه در قرآن حتى در يك مورد هم قرينه‌اى بر اينكه مراد از العالمين هرچيز باشد بچشم نمى‌خورد ولى در چندين مورد فهميده ميشود كه العالمين در معناى دوم استعمال شده است مانند:

١- إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ ... هُدىً لِلْعالَمِينَ‌.

٢- وَ نَجَّيْناهُ وَ لُوطاً إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بارَكْنا فِيها لِلْعالَمِينَ‌.

٣- قالُوا أَ وَ لَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعالَمِينَ‌.

٤- أَ وَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِما فِي صُدُورِ الْعالَمِينَ‌ و غير ذلك.