اول كه متعلق به تنزل باشد و كلمه من به معناى (با) يعنى ملائكه و روح با هرچيز نازل مى‌شود و اين احتمال با روايات مناسب است كه ملائكه هر چيز را مى‌نويسند و در همين فرض است كه قبلا گفتيم نزول ملائكه منزل عليه مى‌خواهد كه غير از ائمه اهل البيت مصداق ديگرى نخواهد داشت.

دوم اينكه متعلق بما بعد خود باشد و يك كلمه سوء يا شر را بعنوان صفت (امر) در تقدير فرض كنيم كه اصل عبارت اينطور باشد سلام (اى سالم) هى من كلّ امر سوء يعنى شب قدر از هر بدى سالم است و معناى جمله به اساس اين دو احتمال بسيار فرق مى‌كند و بعيد نيست كه احتمال اول اظهر و ارجح باشد و اللّه اعلم‌

نظر آخر به سورة قدر

در دين اسلام بعضى از زمانها مقدس و مبارك قرار داده شده است و از امتياز خاصى برخوردار است، مانند شب قدر و شب نيمه شعبان و عيدين و روز جمعه و روز عرفه و غيره و وظيفه مكلّفين در همه آنها عبادت و انجام كارهاى خير و تحكيم روابط انسانى است نه لهو و لعب و مستى.

علت قداست و بركت اين اوقات نزول مزيد رحمت و فيض الهى و تشويق بيشتر مردم بسوى فضائل و كمالات و كمك بديگران است كه يكدرهم صدقه مثلا در شب قدر از سى هزار صدقه دادن در وقت ديگر بهتر است.

سؤال اينكه چرا به اين روز يا شب خاص اين خصوصيت داده شده گذشته از اينكه سؤال بيفايده‌اى است قابل جواب هم نيست چون سرّ آن را نمى‌دانيم، سرّ كلى آن افاضه رحمت است كه بايد از ان استفاده ببريم و شايد