به احقاب‌[١] مخالف آيات ديگر است كه كفّار را در دوزخ مخلد ميداند و لذا اقوالى براى رفع تنافى ذكر شده است ولى اين اقوال فاقد دليل است و بايد گفت و اللّه العالم و بعيد نيست كه مراد از زياده عذاب‌ (فَلَنْ نَزِيدَكُمْ) ادامه عذاب باشد.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفازاً حَدائِقَ وَ أَعْناباً وَ كَواعِبَ أَتْراباً وَ كَأْساً دِهاقاً لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً وَ لا كِذَّاباً جَزاءً مِنْ رَبِّكَ عَطاءً حِساباً رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا الرَّحْمنِ لا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطاباً يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَ الْمَلائِكَةُ صَفًّا لا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ قالَ صَواباً ذلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى‌ رَبِّهِ مَآباً إِنَّا أَنْذَرْناكُمْ عَذاباً قَرِيباً يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً

خلاصه تفسير اين آيات‌

١- متقيان در قيامت رستگارند بستانها و انگور و دختران جوان و همسن و كاسه‌هاى پر از آشاميدنى براى آنان در بهشت فراهم است بشر با بدن مادى خود در قيامت محشور مى‌شود و با بدن مادى كفار بدوزخ و مؤمنين به بهشت مى‌روند و از لذايذ مادى برخوردار و متنعمند، و اين موضوع بطور قطعى از قرآن بدست مى‌آيد و كسانيكه همه اين آيات را بحشر روحانى صرف تاويل مى‌برند بدون شك در اشتباهند و نبايد به باطل آنان ارزشى قائل شويم.

٢- در بهشت بيهوده‌گويى و تكذيب همديگر شنيده نمى‌شود (بشر آنجا بكمال خود مى‌رسد و از بديها و ذمائم دور مى‌شود.)

[١] - احقاب را جمع حقب گفته‌اند و آنرا بمقادير مختلف تحديد كرده‌اند كه دليل معتبرى ندارد و شايد بهتر آن باشد كه آنرا هر روزگارانى تفسير كنيم كه مقدار آن مبهم است.