خبرى از نرسيدن علم انسان به آن نكرده است بلكه ميشود ادعاء كنيم منصرف آيه در جمله اخير آن صورت وضع عادى است كه آدمى نميداند كجا ميميرد و در حالات استثنائى مانند پاره‌اى از محكومين به اعدام و مريضهاى خطرناك ممكن است براى جمعى حسب تجربه علم بمكان مردن او پيدا شود.

علوة كه مفاتيح الغيب (كليدها يا خزاين غيب) منحصر به امور پنجگانه نيست بلكه امور ديگرى نيز هستند كه جز خدا كسى نميداند.

١- لحظه تولد اطفال.

٢- زمان مردن كه مبهم‌تر از مكان مردن است.

٣- درجه حرارت و سردى در تمام موسم گرما و سرما.

٤- مقدار دقيق ابرها در فردا و مدت دقيق بقاى آنها.

٥- درجه باد و شمال در فردا.

٦- بسلامت رسيدن موتر و طياره به مقصد.

٧- شقى شدن سعيد و عكس آن.

٨- فقير شدن غنى و عكس آن.

٩- عزل حاكمان و حكومت ضعيفان.

١٠- مريض شدن سالمان و عكس آن.

١١- وقوع زلزله در زمان معيّن دقيق.

١٢- متهم شدن و تبرئه افراد در آينده.

١٣- مقدار عمر آدمى.

١٤- كمى و زيادى حاصلات زراعى بواسطه حوادث.

و ساير حوادث و اوضاع كه براى غالب مخلوقات مجهول است هرچند كه پاره‌اى از موارد بالا را ممكن است در جمله‌ (ما ذا تَكْسِبُ غَداً) داخل نمود.

بهرحال نه در آيه مباركه حصرى راجع به اين امور نسبت بغير خداوند (ج) وجود دارد و نه آيه نظارتى به بيان مفاتح غيب دارد كه پنج مورد فوق تنها از مفاتح غيب باشد.