تسنيم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٢ - (١٢) سورة القارعة
وجود دارد.
(١٠) سورة فجر
نه وقتى كه زمين همهاش هموار گردد (كوهها و درختها و همهچيز آن از بين برود) و فرمان پروردگار تو و ملائكه صفصف بيايند و در اين روز جهنم آورده شود و در اين روز انسان متوجه مىشود (و توبه مىكند) كه بدردش نمىخورد و مىگويد ايكاش براى زندگانى (امروز) خود چيزى مىفرستادم و كافر در اين روز بعذاب و بند گرفتار شود كه كسى (در دنيا) همانند او در بند عذاب نشده باشد.
اى نفس مطمئن و آرام بسوى پروردگارت برگرد كه راضى و پسنديدهاى در (جمله) بندگان (صالح) من داخل شو و در بهشت فرودآى.
(١١) سورة اذا زلزلت
وقتيكه زمين را زلزلهاى بلرزاند و ثقلهاى خود (يعنى مردگان و آنچه كه در باطن دارد) بيرون آورد و انسان با تعجب بگويد زمين را چه شده است، زمين در اين روز خبرهاى خود را بيان مىكند باينكه پروردگار تو به او چى كرده است و مردم جداگانه مىروند تا عملهاى خود را ببينند، هر كسى به اندازه ذرهاى از خير و شر بجا آورده باشد مىبينند.
(١٢) سورة القارعة
كوبنده چه كوبنده و تو- اى محمد- چه ميدانى كه چه كوبندهايست روزيكه مردم مثل ملخ پراكندهاند و كوهها مثل پنبه ندافى شده هركس ميزان (اعمال خوب او) سنگينى كرد در وضع پسنديداى خواهد بود و هر كس كه ميزان او سبك باشد جايگاه او جهنم است كه آتش سوزان است.