تسنيم
(١)
مقدمه
١ ص
(٢)
(1) سورة فاتحة
٢ ص
(٣)
1- همه سپاس از آن خداوند است
٢ ص
(٤)
قانون تخلف ناپذير علّيت
٣ ص
(٥)
عالمين
٧ ص
(٦)
رحمت
٩ ص
(٧)
يك اصل كلى
٩ ص
(٨)
تراحم انسانها
١٢ ص
(٩)
معناى عبادت
١٦ ص
(١٠)
مراتب هدايت تشريعى
٢٥ ص
(١١)
صراط المستقيم
٢٦ ص
(١٢)
درسهائى از سوره حمد
٢٨ ص
(١٣)
(2) سورة و العصر
٣٥ ص
(١٤)
نظر آخر به سوره و العصر
٤٩ ص
(١٥)
(3) سورة النّاس
٥٢ ص
(١٦)
وسوسه شيطان
٥٦ ص
(١٧)
وسوسه انسان
٦٠ ص
(١٨)
بدترين مناشى وسوسه
٦١ ص
(١٩)
حرف آخر درباره پناه بردن
٦١ ص
(٢٠)
نكته
٦٢ ص
(٢١)
(4) قيامت در پاره آخر قرآن
٦٣ ص
(٢٢)
(1) در سوره عمّ
٦٣ ص
(٢٣)
خلاصه تفسير اين آيات
٦٦ ص
(٢٤)
(2) سوره نازعات
٦٧ ص
(٢٥)
(3) سوره عبس
٦٩ ص
(٢٦)
(4) سوره كوّرت
٦٩ ص
(٢٧)
(5) سورة انفطرت
٦٩ ص
(٢٨)
(6) سورة مطفّفين
٧٠ ص
(٢٩)
(7) سورة انشقّت
٧١ ص
(٣٠)
(8) سورة الطّارق
٧١ ص
(٣١)
(9) سورة غاشية
٧١ ص
(٣٢)
(10) سورة فجر
٧٢ ص
(٣٣)
(11) سورة اذا زلزلت
٧٢ ص
(٣٤)
(12) سورة القارعة
٧٢ ص
(٣٥)
(13) سورة الهمزة
٧٣ ص
(٣٦)
(14) سورة تبّت
٧٣ ص
(٣٧)
(5) سورة قدر
٧٤ ص
(٣٨)
نظر آخر به سورة قدر
٨١ ص
(٣٩)
(6) سورة مؤمنون
٨٣ ص
(٤٠)
وارثين
٨٦ ص
(٤١)
آخرين سخن درباره فلاح
٨٩ ص
(٤٢)
(7) حركت زمين در قرآن
٩٠ ص
(٤٣)
(8) پدر ابراهيم (ع)
٩٤ ص
(٤٤)
(9) پنج چيز
٩٨ ص
(٤٥)
بحث علمى و اعتقادى
١٠٢ ص
(٤٦)
(11) اجر نبوت
١٠٦ ص
(٤٧)
(11) اجر نبوت
١٠٦ ص
(٤٨)
(12) توضيحات
١٠٩ ص

تسنيم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢ - معناى عبادت

بيهوده و غلط است مثلا ميدانيم كه فلان‌كس مفلس است مع الوصف از او يكصد هزار قرض يا بخشش طلب ميكنيم ولى اينكار بيهوده شرعا حرام نيست تا چه رسد كه شرك باشد منتهى شايسته نيست مؤمن كار لغو انجام دهد (وَ الَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ)

كمك خواستن كفار از بتها كه آنان را بخداوند نزديك گرداند موجب كفر كفار نشده است كه وهابيها ادعا دارند بلكه كفار اولا مشرك شده بودند و بتها را عبادت ميكردند[١] و آنها را الهه ميدانستند و خيال ميكردند عبادت الهه (بتها) سبب تقرب بخداى بزرگ ميشود ما قبلا گفتيم كه عبادت غير خدا موجب شرك است بهر غرضى كه انجام گيرد. بعبارت واضحتر مشركان سه صفت و عمل داشتند:

١- اعتقاد اينكه پاره‌اى از مخلوقات الهه هستند و بعنوان اولياء پاره‌اى از كارها را انجام ميدهند.[٢]

٢- عبادت كردن اين مخلوقات.

٣- طلب كردن شفاعت از آنان.

اولى و دومى موجب شرك و خروج از اسلام است و سومى عمل بيهوده و احمقانه زيرا بتها و سائر اولياء كفار نه مالك نفع و ضرراند و نه مقرب عابدين خود بخدا، بلكه عبادت آنان موجب غضب پروردگار است.

آقايان وهابى- بدور از تعصب و عناد و با كمال انصاف- يكبار ديگر اين آيه مباركه را در رابطه با آنچه كه در بالا ذكر شد مورد تأمل قرار دهند ان شاء اللّه قانع ميشوند:

«أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى‌ ...»


[١] - قبلا معناى عبادت را فهميديد

[٢] - معناى ولى همين است