١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٧٥ - ابومخنف و بررسی اسنادی و محتوایی اثر او «مقتلالحسین

موضعی ندیدم.[١]

٢٢. عبدالله بن عاصم فائشی،[٢] او از طریق ضحاک بن عبدالله مُشرقی (نام روستایی در یمن) نقل روایت می‌کند. او در ظهر عاشورا پس از اذن ابا عبد الله _ علیه السلام _ و برداشتن یک اسب از میان کارزار می‌گریزد. سواران سپاه عمر سعد او را تعقیب می‌کنند، اما از آنجا که در میان سپاهیان عمر سعد، عبد الله شعبی قاتل زهیر بن قین، از آشنایان او بود، توانست زنده بماند.[٣]

٢٣. علی بن حنظله بن أسعد شبامی،[٤] از یاران حسین _ علیه السلام _ است که در میدان نبرد با سپاه عمر سعد در رجز خوانی خود از آیات قرآنی، به زیبایی بهره برد و پس از پیکار به شهادت رسید.[٥] در زیارت ناحیه و رجبیه نام او آمده است.[٦] کثیر بن عبد الله شعبی این روایت را از علی بن حنظله نقل کرده که ترجمه‌ای برای او مشاهده نشد. با توجه به روایت ابو مخنف، نام‌برده یکی از خویشاوندان حنظله بن اسعد است.[٧]

همچنین با توجه به این که راوی واقعه یکی از شهدای عاشورا شمرده شده است، در این روایت یا إسناد آن باید تأمل کرد.

٢٤. مُعلّی بن کُلیب همدانی،[٨] او از جبر بن نوف، ابو الوداک همدانی نقل روایت کرده است. ابو الوداک، صدوق است.[٩] نام او در فهرست یاران علی _ علیه السلام _ به چشم می‌خورد.[١٠] با توجه به روایت ابو مخنف، ابو الوداک در لشکر عمر بن سعد حضور داشته، ولی از پیکار با سپاه حسین _ علیه السلام _ انزجار داشته و دیگران را از جنگ با ایشان منصرف می‌نمود.[١١]

٢٥. فردی به نام ابو صالح که از غلام عبد الرحمن بن عبدربه نقل می‌کند.[١٢]


[١]. همان، ج٤، ص٣١٣.

[٢]. همان، ج٤، ص٣١٧ دوخبر، ٣١٨، ٣١٩، ٣٢١-٣٢٣، ٣٣٩.

[٣]. معالم المدرستین، ج٣، ص٩٥؛ تاریخ الطبری، ج٤، ص٣٣٨.

[٤]. تاریخ الطبری، ج٤، ص٣٢٣-٣٢٤.

[٥]. همان، ج٤، ص٣٢٧.

[٦]. معجم الرجال، ج٧، ص٣٢١.

[٧]. تاریخ الطبری، ج٤، ص٣٢٣.

[٨]. همان، ج٤، ص٢٦٧-٢٦٩.

[٩]. معجم الرجال، ج٤، ص٥٨٤؛ میزان الاعتدال، ص٥٣.

[١٠]. نقد الرجال، ج٢، ص٣٩٩.

[١١]. تاریخ الطبری، ج٤، ص٣٣٣.

[١٢]. همان، ج٤، ص٣٢١.