بزم معرفت: مشاهیر تخت فولاد اصفهان - قاسمی، رحیم - الصفحة ٢٤٩ - وفات

وفات

وی پس از عمری بابرکت که به تعهد و پارسایی سپری کرد در شام جمعه ٢٣ محرم ١٣٣٦ق دعوت حق را لبیک گفت و پس از تشییعی شایسته به تخت فولاد منتقل و نزدیک مزار مطهر علّامه خواجوئی مدفون گردید. فرزندش:

عالم جلیل سیّد نصر اللّه درچه ای

در حدود سال ١٢٧٥ش به دنیا آمد. در اصفهان از محضر اساتیدی چون: آیه اللّه العظمی حاج آقا رحیم ارباب، شیخ علی عاشق آبادی، استاد جلال الدین همایی و دیگران کسب فیض کرده و خود نیز به تدریس و تربیت طلاب همّت گماشت.

وی عالمی پرهیزگار و فروتن بود. ساده زیستن و دوری از تجمّلات و زرق و برق دنیا را شیوه زندگی خود قرار داده و در نهایت قناعت و سادگی و بی اعتنایی به امور دنیوی می زیست. او در خدمت به مردم شب و روز نمی شناخت و تبلیغ دین و نشر احکام اسلام را سرلوحه کارها و زندگی خویش قرار داده بود. در مقابل کارهای خلاف که بویی از حرام می داد شجاعانه و صریح می ایستاد و بدون ملاحظه سود و زیان خود، خلاف و خلافکار را سرزنش می کرد. مردم نیز به وی ارادت داشتند و از پرخاش و تندی او دلسرد نمی شدند چرا که می دانستند او غرضی جز راهنمایی آنان و کسب رضای خداوند ندارد، از این رو نصیحت او را با جان و دل پذیرا بودند.

وی در شامگاه نیمه خرداد ١٣٤٧ش به لقاء اللّه پیوست. مردم درچه به خاطر قداست و خلوص و عظمت او، حاضر نشدند که جنازه با وسیله نقلیه حمل شود و به رغم بُعد مسافت (حدود ٢٠ کیلومتر) و گرمی آفتاب وسط روز نیمه خرداد، هزاران زن و مرد جنازه او را با پای پیاده و بر سر دست به تخت فولاد رسانده و در تکیه کازرونی به خاک سپردند.[١]