رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٥٧ - كتاب لقطه

مسأله ٨ اگر چيز گم شده‌اى را غير آن چه كه گذشت پيدا كرد و قيمتش كمتر از يك درهم نبود، در اين صورت واجب است بر آن شخص كه آن چيزى را كه برداشته، جستجو كند از صاحب مال به نحوى كه ذكر مى‌شود.

مسأله ٩ مال دزدى يا غصبى حكم لقطه را ندارد، بلكه حكم مجهول المالك را دارد.

مسأله ١٠ احتياط واجب آن است كه لقطه را فوراً تعريف كند، بلى جايز نيست كه سهل انگارى كند و مسامحه نمايد، بنا بر اقوى.

مسأله ١١ اگر كسى مالى را ديد و به ديگرى نشان داد و ديگرى او را برداشت، جستجو كردن به عهده آن شخصى است كه او را برداشته، بلكه اگر امر كند و فرمان دهد كه او بردارد و آن شخص مأمور مالى را برداشت باز جستجو كردن به عهده بردارنده است، نه امر كننده و فرمان دهنده.

مسأله ١٢ كفشهايى كه در حمام يا مسجد يا مجالس يا ديگرى عوض مى‌شود معلوم نيست حكم لقطه داشته باشد، بلكه ظاهراً حكم مجهول المالك را دارد.

مسأله ١٣ برداشتن لقطه حرام نيست حتى لقطه در حرم مكه، لكن مكروه است.

مسأله ١٤ مدت تعريف لقطه و جستجو كردن از صاحبش يك سال تمام است و نبايد تأخير بيندازد بلكه بايد در همان سال اول تعريف كند، لكن اگر معصيت كرد و تأخير انداخت، يا با عذر تأخير انداخت و يك سال جستجو را در چهار سال مثلًا انجام داد، مى‌تواند مال را ملك خود قرار دهد يا صدقه بدهد يا حفظ كند، پس شرط اين سه حكم آن نيست كه تعريف در يك سال واقع شود.

مسأله ١٥ لازم نيست خود جوينده مال، تعريف و جستجو كند، بلكه مى‌تواند ديگرى را وادار كند، در صورتى كه اطمينان داشته باشد كه انجام‌