رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩١ - لباس نمازگزار

است، ولى احتياطاً اعاده كند.

مسأله ٣ عورت مرد كه در نماز واجب است به پوشاند همان مقدارى است كه نگاه كردن به آن حرام است، يعنى پشت و پيش او كه عبارت از دبر و آلت رجوليت و بيضتين باشد، واجب است به پوشاند.

مسأله ٤ واجب است احتياطاً پشت و پيش خود را طورى به پوشاند كه شبح عورت از روى لباس پيدا نباشد.

مسأله ٥ عورت زن كه در نماز واجب است به پوشاند تمام بدن اوست.

مسأله ٦ بر زن واجب است كه در نماز سر تا پا حتى موى سر را به پوشاند.

مسأله ٧ پوشاندن صورت به مقدارى كه شستنش در وضو واجب است و دو دست تا مچ و دو پا تا مچ (ساق) واجب نيست.

مسأله ٨ براى پوشاندن عورت از هر چيز مى‌توان استفاده كرد، حتى مثل گل مالى كردن يا در آب فرو رفتن يا با دست، امّا براى نماز اينها كفايت نمى‌كند.

مسأله ٩ پوشاندن عورت در حال نماز با پنبه يا پشم نبافته مانعى ندارد.

مسأله ١٠ در حال اختيار براى پوشش عورت در نماز بنا بر احتياط مستحب، از برگ درخت و مثل آن استفاده نكند.

لباس نمازگزار

نمازگزار در لباس و ساتر خود چند چيز را بايد رعايت كند:

مسأله ١ اول: لباس و ساتر نمازگزار بايد پاك باشد، مگر آن كه طورى باشد كه تنها در او نشود نماز خواند، مثل جوراب و بند شلوار.

مسأله ٢ دوم: لباس و ساتر نمازگزار بايد مباح باشد، كه اگر در لباس غصبى نماز بخواند باطل است.

مسأله ٣ اگر نمى‌داند كه لباس غصبى است و در او نماز خواند، نمازش صحيح است.