رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠٨ - در صدقه است

پس اگر وقف بر خودش بكند چه تمام را يا بعضى را به طور تشريك، باطل است در صورت اول اصل وقف و در صورت دوم آن چه نسبت به خودش بوده.

مسأله ١٧ اگر بگويد وقف كردم بر پسرهايم نسلى بعد از نسلى مختص مى‌شود به اولاد پسر از پسر در همه طبقات و پسر از دختر را شامل نمى‌شود، و اگر بگويد وقف كردم بر اولاد، همه اولاد را شامل است.

مسأله ١٨ اگر وقف كند بر سيد الشهداء (عليه السّلام) بايد صرف شود در عزادارى و مجلس عزا و روضه خوانى به هر نحو كه متعارف است.

مسأله ١٩ اگر وقف كند بر مشهد يكى از ائمه (عليهم السلام) بايد صرف شود در تعمير و روشنايى و خدام آن حضرت كه خدمت در آن مشهد مطهر مى‌كنند.

در صدقه است‌

و آن مستحب مؤكد است و روايات زيادى در فضيلت آن خصوصاً در جمعه و عرفه و ماه رمضان وارد شده است.

مسأله ١ شرط است در صدقه آن كه به قصد قربت باشد و محتاج به ايجاب و قبول لفظى نيست، و به هر لفظ و لغت و عملى كه به قصد آن باشد و آن را برساند واقع مى‌شود.

مسأله ٢ شرط است در صدقه كه تحويل بدهد آن را به طرف و طرف نيز تحويل بگيرد.

مسأله ٣ صدقه را بعد از آن كه تحويل داد نمى‌تواند پس بگيرد؛ چه صدقه به خويشاوندان باشد يا به غير آنها.

مسأله ٤ صدقه سيد هاشمى به سيد هاشمى حلال است چنانچه به غير سيد حلال است؛ خواه زكات واجب باشد و زكات فطر باشد يا صدقه ديگر، و امّا صدقه غير هاشمى به هاشمى حرام است، در زكات واجب و در فطره، و در