رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٦١ - كتاب نكاح

مسأله ٦ مستحب است براى كسى كه مى‌خواهد پيش عروس برود و وارد بر او شود؛ چه در شب عروسى باشد و چه در روز آن، چند امر: اول: دو ركعت نماز كند و بعد از آن دعايى كه رسيده است بخواند. دوم: هر دو طاهر باشند. سوم: شوهر دستش را بر پيشانى زن بگذارد و بگويد: «اللَّهمّ على‌ كتابك تزوجتها و في أمانتك أخذتها و بكلماتك استحللت فرجها فان قضيت في رحمها شيئاً فاجعله ذكراً مسلماً سويا و لا تجعله شرك شيطان».

مسأله ٧ مستحب است مراعات چند امر در هر وقت كه مرد با زن نزديكى مى‌كند: ١ گفتن بسم اللَّه الرحمن الرحيم. ٢ طلب كند از خدا پسر پرهيزكار با بركت با ذكاوت بى‌عيب. ٣ با وضو باشد خصوصاً وقتى كه زن حامله است.

مسأله ٨ مكروه است چند امر در وقت نزديكى: ١ آن كه در شب خسوف قمر و روز كسوف شمس. ٢ باشد روزى كه باد سياه يا زرد مى‌وزد و وقت زلزله و مواقع ديگر كه در كتب مفصله مذكور است.

مسأله ٩ مستحب است كه عجله كنند در اين كه دختر را زود شوهر بدهند و او را حفظ كنند به توسط شوهر.

مسأله ١٠ جايز است وطى زن و مملوكه از عقب، ولى كراهت شديد دارد و احتياط مستحب آن است كه ترك كند خصوصاً اگر زن راضى نباشد.

مسأله ١١ جايز نيست وطى زن قبل از اين كه بالغ بشود، يعنى نه سالش تكميل گردد و فرقى نيست بين اين كه دائم باشد يا صيغه و امّا بقيه كارها از قبيل بوسه زدن و در بر گرفتن و چيزهاى ديگر مانعى ندارد.

مسأله ١٢ اگر چنانچه قبل از تكميل شدن نه سال با او نزديكى كرد چنانچه افضاء (پارگى) نشود، غير از گناه چيز ديگرى بر او نيست، و امّا اگر افضاء شود به اين كه راه بول و حيض يكى شود حرام مى‌شود زن بر او هميشه و تا ابد،