رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٥٢ - احكام چيزهايى كه مردم در آنها شريكند

در اول واقع شده همه اهالى كوچه با او شريكند و وسطى‌ها شريك‌هاشان عقب‌ترى‌ها هستند نه جلوترى‌ها.

مسأله ١٢ در مسأله سابقه چنانچه اوّلى‌ها بخواهند كوچه را داخل خانه خود كنند بايد شركاء با آنها موافقت كنند، ولى اگر آخرى بخواهد اين كار را بكند محتاج به اجازه اوّلى نيست.

مسأله ١٣ كسى كه فقط ديوار خانه‌اش در كوچه بن بست است حق ندارد كه دربى به آن كوچه باز كند، بلى دريچه مانعى ندارد.

مسأله ١٤ اگر چنانچه غرض و مقصودش از باز كردن درب به كوچه استفاده از هوا و نور باشد جايز است.

مسأله ١٥ مساجدى كه مهيا است براى عبادت مردم، همگى در آنها شريك هستند و مى‌توانند از آنها برخوردار شوند، مگر مثل جنب و حائض كه آنها حق ندارند داخل مساجد شوند.

مسأله ١٦ همه گونه استفاده‌اى مى‌توان از مسجد كرد و هم چنان كه مى‌توان در آن عبادت كرد مى‌تواند در آن درس گفت و مباحثه نمود و موعظه كرد و مسأله گفت، بلى اگر در مسجد مشغول مباحثه يا درس گفتن يا ساير كارها هستند و كسى آمد كه آنجا نماز كند آنها حق ندارند كه مزاحمت با آن كس نمايند، بلكه واجب است كه مسجد را رها كنند تا اهل جماعت و نماز كار خود را تمام كنند، بلى اگر شخص سابق مشغول عبادت ديگرى است غير از نماز، احتياط آن است كه مزاحم نمازگزار نشود.

مسأله ١٧ گستردن سجاده و يا چيزى كه به مقدار سجاده يا قريب به آن است معلوم نيست كه سبب بشود كه انسان حق پيدا كند به آن مكان، ولى روى سجاده نمى‌تواند نماز كند و با گذاشتن جانماز كوچك و مهر و تسبيح و دستمال و اين گونه چيزها حقى پيدا نمى‌شود و ديگرى حق دارد در آنجا نماز كند، ولى‌