رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٥ - ٣ استمناء

٢ جماع‌

مسأله ١ جماع روزه را باطل مى‌سازد، اگر چه فقط به مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد.

مسأله ٢ اگر فراموش كند كه روزه مى‌باشد و جماع نمايد يا او را اجبار كنند به طورى كه اختيارى نداشته باشد و جماع كرد، روزه او باطل نمى‌گردد، امّا اگر در بين جماع كردن متوجه شد كه روزه است و يا ديگر مجبور نباشد، بايد فوراً از حال جماع خارج گردد و چنانچه ادامه داد و خارج نشد روزه او باطل است.

مسأله ٣ اگر شخصى با حلال خودش قصد بازى و ملاعبه داشت و بدون توجه دخول حاصل گرديد، روزه او باطل نمى‌شود. و هم چنين اگر قصد داشت جماع كند امّا دخول حاصل نگرديد، روزه او باطل نمى‌شود.

مسأله ٤ اگر شك كند كه به اندازه ختنه‌گاه داخل شده يا نه، روزه او صحيح است.

٣ استمناء

مسأله ١ اگر شخص روزه دار به وسيله استمناء يا بازى كردن و يا بوسيدن يا لمس نمودن كارى كند كه منى از او خارج شود، روزه او باطل است.

مسأله ٢ اگر كسى قصد نداشت از وى منى خارج گردد، امّا كارى كرد كه عادتاً به وسيله آن كار از او منى خارج مى‌شد، روزه او باطل است.

مسأله ٣ اگر شخصى بى‌اختيار از او منى خارج گشت، روزه او باطل نمى‌شود.

مسأله ٤ اگر روزه دار در حال بيرون آمدن منى از خواب بيدار شود، واجب نيست از بيرون آمدن آن جلوگيرى نمايد، به خصوص اگر جلوگيرى از منى موجب ضرر شود.

مسأله ٥ روزه دارى كه محتلم شده پيش از غسل كردن مى‌تواند به وسيله‌