رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٧ - ٧ باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح

٦ فرو بردن سر در آب‌

مسأله ١ اگر شخص روزه دار عمداً تمام سر را در آب فرو برد، اگر چه باقى بدن او از آب بيرون باشد، روزه‌اش باطل مى‌شود بنا بر احتياط واجب.

مسأله ٢ اگر نصف سر را يك دفعه، و نصف ديگر آن را دفعه ديگر در آب فرو برد، روزه‌اش باطل نمى‌شود.

مسأله ٣ اگر شك كند كه تمام سر زير آب رفته يا نه، روزه‌اش صحيح است.

مسأله ٤ فرو بردن سر زير آب مضاف اشكال ندارد، مگر مانند گلاب كه بوى آن هم از بين رفته باشد كه بنا بر احتياط واجب، موجب بطلان مى‌شود.

مسأله ٥ اگر روزه دار بى‌اختيار در آب بيفتد و تمام سر او را آب بگيرد يا فراموش كند كه روزه است و سر در آب فرو برد، روزه او باطل نمى‌شود.

مسأله ٦ اگر به خيال اين كه آب سر او را نمى‌گيرد، و عادتاً هم همين طور باشد و خود را در آب بيندازد و آب تمام سر او را بگيرد روزه‌اش اشكال ندارد، امّا چنانچه ملتفت باشد كه عادتاً سرش زير آب خواهد رفت، احتياط واجب آن است كه روزه او باطل است.

مسأله ٧ اگر بداند كه روزه است و عمداً براى غسل سر را در آب فرو برد چنانچه روزه او مثل روزه رمضان واجب معين باشد روزه‌اش باطل است و بنا بر احتياط واجب غسلش نيز باطل است، امّا اگر روزه مستحب باشد يا روزه واجبى باشد كه مثل روزه كفاره وقت معينى ندارد، غسل صحيح و روزه او باطل مى‌باشد.

٧ باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح‌

مسأله ١ اگر جنب عمداً تا اذان صبح غسل نكند، و يا اگر وظيفه او تيمم است عمداً تيمم ننمايد، روزه‌اش باطل است.

مسأله ٢ اگر در روزه واجبى مثل روزه ماه رمضان كه وقت آن معين است‌