رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٢٦ - احكام كشتار

مسأله ٥ شرط است كه اين كار و كشتار از زير گلو بشود و چنانچه از پشت سر، كله حيوان را ببرند حرام مى‌شود، بلى لازم نيست كه كارد را زير گلو بگذارند و ببرند، بلكه اگر كارد را فرو كنند توى گردن حيوان و آن چهار چيز را ببرند حيوان حرام نمى‌شود.

مسأله ٦ چنانچه حلقوم را بريد و چيزهاى ديگر را نبريد تا آن كه حيوان مرد، بريدن بعد از آن فايده ندارد و حيوان حرام مى‌شود، پس لازم است كه مراعات اين كار بشود؛ به اين كه هر چهار چيز را طورى ببرد كه قبل از آن كه بميرد اين چهار چيز بريده شده باشد، بلكه احتياط واجب است كه اين كار يك مرتبه عرفى واقع شود.

مسأله ٧ شرط است در حيوان كه رويش به سوى قبله باشد، پس اگر با دانستن اين حكم عمداً خلاف كرد حيوان حرام مى‌شود، بلى اگر نمى‌دانست حكم را يا مى‌دانست ولى اشتباه كرد قبله را و يا نسيان كرد حكم خدا را پس در اين چند صورت حيوان حرام نمى‌شود.

مسأله ٨ اگر قبله را نمى‌دانست يا آن كه مى‌دانست ولى حيوان را نمى‌توانست به آن طرف برگرداند، در اين صورت هم شرط لازم نيست كه مراعات شود.

مسأله ٩ شخص كشتار كننده لازم نيست رو به سوى قبله كند، بلى احتياط مستحب است كه اين كار را بكند.

مسأله ١٠ بايد كشتار كننده بسمله بگويد و يادى از خدا كند به جهت اين كار در حالى كه مشغول بريدن است يا قبل از آن نزديك به اشتغال به بريدن، پس اگر عمداً نگفت يا گفت ولى به خاطر كشتار نبود، حيوان حرام مى‌شود و چنانچه اشتباه كرد و فراموش نمود گفتن بسمله را و يا آن كه نمى‌دانست حكم خدا را مانعى نيست و حيوان حلال است و كفايت مى‌كند در بسمله كه بگويد