رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٥ - تيمم

١١ غسل كسى كه براى تماشاى دار آويخته رفته و او را ديده باشد.

١٢ كسى كه براى گرفتن ماه و خورشيد در صورتى كه تمام ماه و خورشيد گرفته باشد عمداً نماز آيات نخوانده، مستحب است غسل كند.

١٣ غسل كسى كه جايى از بدنش را به ميتى كه غسل داده‌اند برساند.

اگر كسى بر او چند غسل مستحبى جمع شود، براى همه يك غسل كند كفايت مى‌كند.

تيمم‌

مسأله ١ در چند مورد به جاى وضو و غسل بايد تيمم كرد:

اگر انسان در آبادى باشد بايد براى پيدا كردن آب جهت غسل يا وضو به قدرى جستجو كند تا از پيدا شدن آب نوميد شود، و اگر در بيابان باشد چنانچه زمين آن پست و بلند است، بايد در هر يك از چهار جانب به قدر پرتاب يك تير كه با كمان انداخته مى‌شود، جستجوى آب نمايد و اگر زمين آن نشيب و فراز ندارد، در هر طرف به اندازه پرتاب دو تير جستجو كند.

مسأله ٢ در هر طرفى كه يقين دارد آب در آنجا نيست، جستجو لازم نيست.

مسأله ٣ اگر بعضى از اطراف زمين پست و بلندى دارد و بعضى اطراف آن نيز هموار است، طرفى كه نشيب و فراز دارد به اندازه پرتاب يك تير و در طرف هموار به اندازه پرتاب دو تير بايد براى پيدا كردن آب جستجو نمايد.

مسأله ٤ واجب نيست كه خود انسان به جستجوى آب برود، بلكه مى‌تواند كسى را كه به او اطمينان دارد، براى جستجوى آب بفرستد.

مسأله ٥ اگر به اندازه كافى جستجو كرد و آب پيدا ننمود و با تيمم نماز خواند و پس از خواندن نماز، آب در همان جايى كه بوده پيدا شد، يا در قافله‌اش بود، نمازش صحيح و قضا و اعاده ندارد.