رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٠٠ - قرائت

را قيام متصل به ركوع مى‌گويند، و همان طور كه گفتيم از اركان نماز است.

مسأله ٢ در حال قيام نبايد بر چيزى تكيه كند، مگر در صورتى كه بدون تكيه نتواند بايستد.

مسأله ٣ بهتر است در قيام، سنگينى بدن خود را روى هر دو پا قرار بدهد و بر يك طرف تكيه نكند.

مسأله ٤ اگر نتواند بايستد حتى با تكيه دادن بر ديوار يا عصا يا به صورتهاى ديگر بايد نشسته نماز بخواند.

مسأله ٥ در حال نشستن نبايد بر چيزى تكيه كند، مگر در صورتى كه نتواند بدون تكيه بنشيند.

قرائت‌

مسأله ١ در ركعت اول و دوم نمازهاى واجب بايد حمد و يك سوره تمام خوانده شود.

مسأله ٢ اگر وقت تنگ باشد نبايد سوره بخواند و حمد تنها كافى است.

مسأله ٣ اول بايد حمد خوانده شود و بعد سوره و اگر سوره اشتباهاً قبل از حمد خوانده شد لازم است دو مرتبه بعد از حمد بخواند، اگر به ركوع نرفته باشد.

مسأله ٤ در نمازهاى مستحبى خواندن حمد كافى است و سوره لازم نيست.

مسأله ٥ «بسم اللَّه» يك آيه از سوره حساب مى‌شود، مگر از سوره برائت كه «بسم اللَّه» ندارد.

مسأله ٦ سوره فيل و لإيلاف يك سوره حساب مى‌شود با «بسم اللَّه» كه در وسط قرار مى‌گيرد و همين طور سوره و الضحى و أ لم نشرح، يعنى خواندن يكى از اين سوره‌ها كافى نيست.