رساله نجاة العباد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٥٦ - كتاب لقطه

نگاه دارد براى صاحبش كه هر وقت پيدا شد به او برگرداند. سوم: گوسفند را به حاكم شرع و مجتهد وقت بدهد.

مسأله ٥ اگر چنانچه حيوانى كه پيدا شده است خودش منافعى دارد، مثل اين كه شير دارد يا آن كه مى‌توان از او بار كشيد، در اين صورت مى‌تواند از آن استفاده كند و به مقدار خرجى كه براى حيوان كرده بردارد و بقيه را براى صاحبش صدقه بدهد و اگر از خرجى كه كرده كمتر باشد مى‌تواند به صاحبش رجوع كند و بگيرد.

مسأله ٦ حيوانى كه در جاى آبادان پيدا شد و كسى آن را گرفت بايد از صاحبش جستجو كند و چنانچه او پيدا نشد، يا آن كه خود او را صدقه بدهد و يا قيمتش را، مثل مجهول المالك. و هم چنين است اگر حيوانى كه مريض است و جايز است او را بگيرد گرفت و او را تصرف كرد.

مسأله ٧ در صورتى كه حيوانى در بيابانها و جاده‌هاى خارج شهرها و دهات پيدا شود، پس اگر آن حيوان مى‌تواند خودش را از دشمنانش نگاه دارد و حفظ كند از درندگان كوچك، مثل شغال و گرگ، به اين معنى كه توانا است يا آن كه پر دو است و يا غير اينها، پس در اين صورت حق ندارد كه او را گرفته و تصرف كند؛ اگر چنانچه در چراگاه و كنار چشمه‌سار باشد. و يا آن كه بتواند براى خودش اين جايها را پيدا كند و اگر نمى‌تواند خودش را حفظ كند مثل گوسفند و كره شتر و گوساله، مى‌تواند آن را بگيرد و اگر گرفت، احتياط واجب آن است كه در جايى كه گرفته است آن را، اگر كسى هست تعريف كند بلكه صاحبش پيدا شود و اگر در حوالى آن محل صاحبش پيدا نشد، مى‌تواند آن را تصرف كند و ملك خود قرار دهد و بفروشد، لكن اگر صاحبش پيدا شد ضامن است و مى‌تواند آن را براى صاحبش نگهدارى كند در اين صورت اگر بدون تعدى و تفريط تلف شد ضامن نيست.