صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤ - لزوم مقابله مسلمين جهان با ظالمين

مى‌بردند باشد.

لزوم مقابله مسلمين جهان با ظالمين‌

و ما امروز مبتلاى به اين معنا هستيم، مسلمانها مبتلاى به اين معنا هستند، مسلمانها مى‌بينند كه اين دولتهاى بزرگ، اين قدرتهاى بزرگ و اين كسانى كه اذناب آنها هستند، كسانى كه فرمانبر آنها هستند الآن با مسلمين، با مردم، با مستضعفين، حتى با آن كسانى كه مال خودشان است چه مى‌كنند. تمام اينها ظاهر مى‌گويند كه ما اقامه عدل مى‌خواهيم بكنيم، اما چه عدلى؟ عدل امريكايى، عدل امريكايى يعنى چه؟ يعنى هر كس خاضع به من شد، آن يك چيزى است كه ما او را قبولش داريم، هر كس منافع مملكتش را به ما داد ما او را قبول داريم! از آن ور شوروى هم همين است، همه اين قدرتهاى بزرگ اين طورى هستند و ما بايد در مقابل تمام اينها بايستيم، همان طورى كه جوانهاى ما بحمد اللَّه الآن در جبهه‌ها اين پيروزيها را، اين پيروزيهاى بزرگ را به دست آوردند، بايد تا آخر اين مطلب باشد، بايد هيچ درش سستى نشود تا وقتى كه ان شاء اللَّه علم را به دست صاحب علم بدهند. بنا بر اين عيد نوروز ما، يك عيد نوروزى است كه در يكوقتى واقع شده است كه حجت بر ماست و او اين است كه زندگى سيد الشهدا، زندگى حضرت صاحب- سلام اللَّه عليه- زندگى همه انبياى عالم، همه انبيا از اول، از آدم تا حالا همه‌شان اين معنا بوده است كه در مقابل جور، حكومت عدل را مى‌خواستند درست كنند- حكومت- و مع الأسف به قدرى به گوش ما خواندند، به قدرى به گوش ملت ما خواندند، به گوش ملتهاى ضعيف خواندند كه حكومت به شما چه كار دارد، شما برو نمازت را بخوان، شما مسجدت را برو، همين! البته، ما اگر فقط مسجد برويم و دعا بكنيم و بعد هم دعا به- عرض بكنم كه- آن بزرگان چه بكنيم، همه با ما خوب مى‌شوند! اما وظيفه اين است كه ما برويم مسجد بنشينيم دعا بخوانيم يا وظيفه اين است كه ما بايد قيام بكنيم؟ وظيفه اين است كه ما همه بايد همه چيز خودمان را در راه اسلام فدا بكنيم، چنانچه اولياى ما اين كار را كردند. و امروز شما مى‌بينيد كه اين صدام را كه بحمد اللَّه سيلى خورده است و الآن محو