صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣٤ - نامه به آقاى منتظرى (موافقت با استعفاى ايشان از قائم مقامى رهبرى)

مى‌كنم به مجلس خبرگان دستور دهيد مصلحت آينده اسلام و انقلاب و كشور را قاطعانه در نظر بگيرند. و به من اجازه فرماييد همچون گذشته يك طلبه كوچك و حقير در حوزه علميه به تدريس و فعاليتهاى علمى و خدمت به اسلام و انقلاب، زير سايه رهبرى حكيمانه حضرت عالى، اشتغال داشته باشم. و اگر اشتباهات و ضعفهايى كه لازمه طبيعت انسان است رخ داده باشد، ان شاء اللَّه با رهبريهاى حضرت عالى مرتفع گردد.

و از همه برادران و خواهران عزيز و علاقه‌مند تقاضا مى‌كنم مبادا در مورد تصميم مقام معظم رهبرى و خبرگان محترم، به بهانه حمايت از من، كارى انجام دهند و يا كلمه‌اى بر زبان جارى نمايند؛ زيرا مقام معظم رهبرى و خبرگان جز خير و مصلحت اسلام و انقلاب را نمى‌خواهند.

اميد است اين شاگرد مخلص را هميشه از راهنماييهاى ارزنده خود بهره‌مند، و از دعاى خير فراموش نفرماييد. و السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته.

٧/ ١/ ٦٨- حسينعلى منتظرى‌].

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

جناب حجت الاسلام و المسلمين آقاى منتظرى- دامت افاضاته‌

با سلام و آرزوى موفقيت براى شما، همان طور كه نوشته‌ايد رهبرى نظام جمهورى اسلامى كار مشكل و مسئوليت سنگين و خطيرى است كه تحملى بيش از طاقت شما مى‌خواهد. و به همين جهت، هم شما و هم من از ابتدا با انتخاب شما مخالف بوديم، و در اين زمينه هر دو مثل هم فكر مى‌كرديم. ولى خبرگان به اين نتيجه رسيده بودند؛ و من هم نمى‌خواستم در محدوده قانونى آنها دخالت كنم. از اينكه عدم آمادگى خود را براى پست قائم مقامى رهبرى اعلام كرده‌ايد پس از قبول، صميمانه از شما تشكر مى‌نمايم.

همه مى‌دانند كه شما حاصل عمر من بوده‌ايد؛ و من به شما شديداً علاقه‌مندم. براى اينكه اشتباهات گذشته تكرار نگردد، به شما نصيحت مى‌كنم كه بيت خود را از افراد ناصالح پاك نماييد؛ و از رفت و آمد مخالفين نظام، كه به اسم علاقه به اسلام و جمهورى اسلامى‌