صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣١ - نامه به آقاى منتظرى (عدم صلاحيت براى تصدى رهبرى نظام جمهورى اسلامى)

مقدم بر نظر خود مى‌دانيد- كه مسلماً منافقين صلاح نمى‌دانند و شما مشغول به نوشتن چيزهايى مى‌شويد كه آخرتتان را خرابتر مى‌كند- با دلى شكسته و سينه‌اى گداخته از آتش بى‌مهريها با اتكا به خداوند متعال به شما كه حاصل عمر من بوديد چند نصيحت مى‌كنم ديگر خود دانيد:

١- سعى كنيد افراد بيت خود را عوض كنيد تا سهم مبارك امام بر حلقوم منافقين و گروه مهدى هاشمى و ليبرالها نريزد.

٢- از آنجا كه ساده لوح هستيد و سريعاً تحريك مى‌شويد در هيچ كار سياسى دخالت نكنيد، شايد خدا از سر تقصيرات شما بگذرد.

٣- ديگر نه براى من نامه بنويسيد و نه اجازه دهيد منافقين هر چه اسرار مملكت است را به راديوهاى بيگانه دهند.

٤- نامه‌ها و سخنرانيهاى منافقين كه به وسيله شما از رسانه‌هاى گروهى به مردم مى‌رسيد؛ ضربات سنگينى بر اسلام و انقلاب زد و موجب خيانتى بزرگ به سربازان گمنام امام زمان- روحى له الفداء- و خونهاى پاك شهداى اسلام و انقلاب گرديد؛ براى اينكه در قعر جهنم نسوزيد خود اعتراف به اشتباه و گناه كنيد، شايد خدا كمكتان كند.

و اللَّه قسم، من از ابتدا با انتخاب شما مخالف بودم، ولى در آن وقت شما را ساده لوح مى‌دانستم كه مدير و مدبر نبوديد ولى شخصى بوديد تحصيلكرده كه مفيد براى حوزه‌هاى علميه بوديد و اگر اين گونه كارهاتان را ادامه دهيد مسلماً تكليف ديگرى دارم و مى‌دانيد كه از تكليف خود سرپيچى نمى‌كنم. و اللَّه قسم، من با نخست‌وزيرى بازرگان مخالف بودم ولى او را هم آدم خوبى مى‌دانستم. و اللَّه قسم، من رأى به رياست جمهورى بنى صدر ندادم و در تمام موارد نظر دوستان را پذيرفتم.

سخنى از سرِ درد و رنج و با دلى شكسته و پر از غم و اندوه با مردم عزيزمان دارم: من با خداى خود عهد كردم كه از بدى افرادى كه مكلف به اغماض آن نيستم هر گز چشم‌پوشى نكنم. من با خداى خود پيمان بسته‌ام كه رضاى او را بر رضاى مردم و دوستان مقدم دارم؛ اگر تمام جهان عليه من قيام كنند دست از حق و حقيقت برنمى‌دارم‌