صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢٣ - حكم ابقاى آقاى مير حسين موسوى در مقام نخستوزيرى و مخالفت با استعفاى ايشان

حكم [ابقاى آقاى مير حسين موسوى در مقام نخست‌وزيرى و مخالفت با استعفاى ايشان‌]

زمان: ١٥ شهريور ١٣٦٧/ ٢٤ محرّم ١٤٠٩

مكان: تهران، جماران‌

موضوع: مخالفت با استعفاى نخست وزير

مخاطب: موسوى، مير حسين (نخست وزير)

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

جناب آقاى موسوى، نخست وزير محترم.

نامه استعفاى شما باعث تعجب شد.

حق اين بود كه اگر تصميم بدين كار داشتيد، لا اقل من و يا مسئولين رده بالاى نظام را در جريان مى‌گذاشتيد.

در زمانى كه مردم حزب اللَّه براى يارى اسلام فرزندان خود را به قربانگاه مى‌برند چه وقت گله و استعفا است. شما در سنگر نخست‌وزيرى، در چهارچوب اسلام و قانون اساسى، به خدمت خود ادامه دهيد. [١] در صورتى كه نسبت به بعضى از وزرا به توافق نمى‌رسيد، چون گذشته عمل مى‌شود. اين حق قانونى مجلس است كه به هر وزيرى كه مايل بود رأى دهد.

تعزيرات از اين پس در اختيار مجمع تشخيص مصلحت است، كه اگر صلاح بداند به هر ميزان كه مايل باشد در اختيار دولت قرار خواهد داد.

[١] آقاى مير حسين موسوى كه يكى از كارگزاران امين و مورد علاقه و حمايت امام خمينى در طول دوران تصدى پست نخست‌وزيرى در حساسترين و دشوارترين مراحل تاريخ بعد از پيروزى انقلاب اسلامى بود، پس از دريافت نظر امام خمينى طى نامه‌اى استعفاى خويش را پس گرفت. متن نامه ايشان بدين قرار است: «بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌. محضر مبارك مقام رهبرى، حضرت امام خمينى- مد ظله العالى- ضمن تقديم سلام و تحيات، پيام پدرانه و هشدار دهنده حضرت عالى را به گوش جان شنيدم. اين جانب عزت و مصلحت را در تبعيت از مقام معظم رهبرى مى‌دانم و استعفاى خود را كه با انگيزه دلسوزى براى اسلام و انقلاب و مصلحت كشور تقديم نموده بودم، پس مى‌گيرم. مسائل و مواردى كه چاره‌جويى آنها را به مصلحت كشور مى‌دانم، حضوراً عرض مى‌كنم و در هر حال مطيع امر رهبرى به عنوان يك مريد و مقلد بوده و هستم. مير حسين موسوى، نخست وزير».