آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧١ - آیا مرگ امری مورد آرزوست؟
دانشجویی که برای تحصیل به خارج رفته و در آنجا به خوبی درس خوانده و کار کرده و دانشنامه گرفته است آرزوی بازگشت به وطن دارد چون مسؤولیت خود را به حد اعلا انجام داده است. یا مثلًا بازرگانی که به خارج رفته و در آنجا معامله کرده و سود برده است بازگشت به محل زندگی خودش برای او مطلوب است. کسی که برای او انتقال از این جهان به جهان دیگر امری مطلوب است مصداق این شعر حافظ است:
ای خوش آن روز کزین منزل ویران بروم | راحت جان طلبم وز پی جانان بروم | |
چند شب پیش، شب چهلمین سال فوت مرحوم حاجشیخ عبدالکریم حائری یزدی رضواناللَّه علیه بود. مرحوم حاجشیخ عبدالکریم مرجع تقلید زمان خودش بود. من اگرچه خدمت ایشان نرسیده بودم و ده ماه بعد از فوت ایشان بود که ما به قم رفتیم ولی اطلاع کامل دارم که از علمای باتقوای واقعی واقعی بوده است؛ بسیار مردباحقیقتی بوده است. همان شبی که ایشان ساعت یازده و نیم فوت میکنند- که حال ایشان هم به حسب ظاهر هیچ علامتی از فوت نداشته است- همین شعر را میخواندهاند:
ای خوش آن روز کزین منزل ویران بروم | راحت جان طلبم وز پی جانان بروم | |
واقعاً هم همینطور است؛ اگر کسی در دنیا طوری زندگی کرده است که آنچه که پیش فرستاده خیر و برکت است، دیگر برای او دنیا یک زندان است، چون کارهایش را کرده و به قول امروزیها مسؤولیتش را انجام داده است.
قرآن نمیگوید اگر تو انسان هستی باید مرگ را آرزو کنی. برای هر انسانی مرگ آرزو نیست. قرآن میگوید تو اگر گناهکار و فاسد و کثیفی،