آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٤ - معنای کلمه اذن

چیز خوب باشد و یا بد.

ولی لغت «مصیبت» که از همین ماده «اصاب» است و اسم فاعل مفرد مؤنث از باب افعال است بیشتر اختصاص پیدا کرده است به حادثهای که برای انسان ناراحتکننده و به اصطلاح حادثهای سوء باشد، حادثهای که در آن سختی و رنج و ناراحتی باشد؛ دیگر به حادثه خوب مصیبت گفته نمیشود. ماده «اصاب و یصیب» در مورد خوبیها هم اطلاق میشود ولی کلمه «مصیبت» اختصاص پیدا کرده است به حادثههایی که به انسان میرسد و رنجآور و ناراحتکننده است.

ضمناً معلوم شد که قرآن کریم در این تعبیری که در باب نعمات و در باب بلایا و شدائد و سختیها و حوادثی که به انسان میرسد به کار برده است، به اعتبار انتسابیکه به خداوند متعال دارد- خداوندی که قاهر است(وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ) [١]معنای کلمه «اذن»

کلمه دیگری که احتیاج به توضیح دارد کلمه «اذن» است. ما معمولًا در فارسی به جای کلمه «اذن» کلمه «اجازه» و یا «جواز» را به کار میبریم که تا اندازه زیادی با هم فرق دارند و من به خاطر ندارم که در قرآن به جای کلمه اذن، ماده جواز به کار رفته باشد.

اذن یعنی چه؟ ریشه این لغت را اینچنین بیان میکنند، میگویند اذن

[١]. انعام/ ١٨.