خودش پشیمان میشود، میگوید ای کاش این جلسه را تشکیل نداده بودم؛ چون وقتی دید من در مجلس آنها بر کتب آنها از خودشان مسلّطتر هستم و بعد همه اینها در مقابل من مغلوب میشوند، نتیجه معکوس میگیرد و پشیمان میشود (این سخن، سوء نیت مأمون از تشکیل این جلسات را نشان میدهد). بعد فرمود: آیا میدانی مأمون چه موقع از این کارش پشیمان میشود؟ «قالَ:إذا سَمِعَ احْتِجاجی عَلی اهْلِ التَوْریةِ بِتَوْریتِهِمْ، وَ عَلی اهْلِ الْانْجیلِ بِانْجیلِهِمْ، وَ عَلی اهْلِ الزَّبورِ بِزَبورِهِمْ وَ عَلَی الصّابِئینَ بِعِبْرانِیتِهِمْ، وَ علی اهْلِ الْهَرابِذَةِ بِفارِسِیتِهِمْ، وَ عَلی اهْلِ الرّومِ بِرومِیتِهِمْ، وَ عَلی اصْحابِ الْمَقالاتِ بِلُغاتِهِمْ ... عَلِمَ الْمَأْمونُ الْمَوْضِعَ الَّذی هُوَسَبیلُهُ لَیسَ بِمُسْتَحِقٍّ لَهُ فَعِنْدَ ذلِک یکونُ النَّدامَة» وقتی مأمون همه اینها را دید، از کار خودش پشیمان میشود. علّت پشیمانیاش هم این است که در ذهن مردم چنین فکری پیش میآید که وقتی در مملکت چنین مردی هست، پس چرا مأمون اینجا نشسته است؟

داستان خیلی مفصّل است؛ من آن قسمتهایی را که مربوط به این آیه است و با این آیه تناسب دارد عرض میکنم. در یک جا حضرت به آن عالم یهود خطاب میکند:«یا یهودی اقْبِلْ عَلَی أَسْئَلُک بِالْعَشْرِ الْآیاتِ الَّتی انْزِلَتْ عَلی موسَی بْنِ عِمْران» من تو را قسم میدهم به آن ده معجزهای که بر موسی نازل شد، آیا در تورات، خبر محمد صلی الله علیه و آله و امت او هست یا نه؟ آیا با عنوان

«أَتْباعُ راکبِ الْبَعیرِ یسَبِّحونَ الرَّبَّ جِدّاً جِدّاً تَسبیحاً»

نیامده است؟ و آنوقت به بنیاسرائیل دستور داده شده است:«فَلْیفْرَغْ بَنوإسْرائیلَ الَیهِمْ وَ إلی مُلْکهِمْ لِتَطْمَئِنَّ قُلوبُهُمْ» دستور داد مخالفت نکنند«فَانَّ بِأَیدیهِمْ سُیوفاً ینْتَقِمونَ بِها مِنَ الْأُمَمِ الْکافِرَةِ فی اقْطارِ الْارْضِ» در دست آنها شمشیرهایی است که از همه ملتهای روی زمین انتقام خواهند گرفت.«اهکذا هُوَ فِی التَّوْریةِ مَکتوبٌ؟» آیا چنین چیزی در تورات هست؟ تصدیق