آشنایی با قرآن ط-صدرا
(١)
تفسیر سوره صف
٩ ص
(٢)
تفسیر سوره صف (1)
٩ ص
(٣)
دو رکن رسالت عیسی علیه السلام
١٠ ص
(٤)
فداکاری علمی در حوزه های علمیه
١٣ ص
(٥)
یادی از مرحوم شیخ جواد بلاغی
١٥ ص
(٦)
مباحثات حضرت رضا علیه السلام
١٦ ص
(٧)
دروغ بستن به خداوند
٢١ ص
(٨)
نور خدا خاموش شدنی نیست
٢٣ ص
(٩)
سرّ خاموش نشدن نور خدا
٢٤ ص
(١٠)
تفسیر سوره صف (2)
٣٠ ص
(١١)
روش استفهام در قرآن
٣١ ص
(١٢)
تجارت همیشگی انسان
٣٤ ص
(١٣)
تجارت مطلوب از نظر قرآن
٣٧ ص
(١٤)
تفاوت نصر و فتح
٣٩ ص
(١٥)
کلمه حواری
٤٣ ص
(١٦)
تفسیر سوره جمعه
٤٥ ص
(١٧)
تفسیر سوره جمعه (1)
٤٥ ص
(١٨)
ویژگیهای ساخته شدن انسان
٤٧ ص
(١٩)
نقش انسان در ساختن خود
٤٩ ص
(٢٠)
اهمیت سرمایه های انسانی
٥١ ص
(٢١)
انسان سازی
٥٤ ص
(٢٢)
مسؤولیتهای سه گانه انسان
٥٤ ص
(٢٣)
تفسیر سوره جمعه (2)
٦٠ ص
(٢٤)
مسأله خدا نژادی
٦١ ص
(٢٥)
استدلال مبتنی بر آرزوی مرگ
٦٤ ص
(٢٦)
آیا مرگ امری مورد آرزوست؟
٦٥ ص
(٢٧)
موضع اولیاء اللَّه در برابر مرگ
٧٢ ص
(٢٨)
مرگ در دو حالت، بلاشرط مطلوب اولیاءاللَّه است
٧٣ ص
(٢٩)
مسأله شهادت
٧٨ ص
(٣٠)
تفسیر سوره جمعه (3)
٨٢ ص
(٣١)
تغییر مبدأ تاریخ در کشورهای اسلامی
٨٤ ص
(٣٢)
مسأله تعطیلی جمعه
٨٥ ص
(٣٣)
نماز جماعت و نماز جمعه
٨٩ ص
(٣٤)
دیگر خصوصیات نماز جمعه
٩٣ ص
(٣٥)
قربانی شدن نماز جمعه در میان اهل تسنن
٩٤ ص
(٣٦)
ممنوع شدن سبّ امیرالمؤمنین علیه السلام توسط عمر بن عبدالعزیز
٩٥ ص
(٣٧)
نماز جمعه در شیعه
٩٧ ص
(٣٨)
خاطره ای از مراسم حج
٩٩ ص
(٣٩)
لغزش بعضی از مسلمین
١٠٢ ص
(٤٠)
تفسیر سوره منافقون
١٠٥ ص
(٤١)
تفسیر سوره منافقون (1)
١٠٥ ص
(٤٢)
کلمه منافق
١٠٦ ص
(٤٣)
نظر اهل سنت درباره منافقین صدر اسلام
١٠٧ ص
(٤٤)
استدلال اهل سنت
١٠٩ ص
(٤٥)
منافقین مکه
١١٠ ص
(٤٦)
روش برخورد پیامبر صلی الله علیه و آله با منافقین
١١٢ ص
(٤٧)
نفاق ابوسفیان
١١٤ ص
(٤٨)
معنی درست شأن نزول
١١٧ ص
(٤٩)
تاریخچه منافقین مدینه و شأن نزول این سوره
١١٨ ص
(٥٠)
ترجمه آیات
١٢٣ ص
(٥١)
تفسیر سوره منافقون (2)
١٢٧ ص
(٥٢)
اختلاف میان تشیع و تسنن در مورد منافقین
١٢٨ ص
(٥٣)
نکته ای از علامه طباطبایی
١٣٠ ص
(٥٤)
تکیه قرآن بر حذر از منافقین
١٣١ ص
(٥٥)
کتمان ممدوح و نیکو
١٣٤ ص
(٥٦)
ذلّت عبداللَّه بن ابَی
١٣٨ ص
(٥٧)
سخن امیرالمؤمنین علیه السلام
١٤٠ ص
(٥٨)
ذکری از امام حسن علیه السلام
١٤٢ ص
(٥٩)
تفسیر سوره تغابن
١٤٥ ص
(٦٠)
تفسیر سوره تغابن (1)
١٤٥ ص
(٦١)
معنای تسبیح موجودات
١٤٦ ص
(٦٢)
مُلک خداوند
١٤٨ ص
(٦٣)
حمد و شکر
١٥٠ ص
(٦٤)
آفرینش به حق بپا شده است
١٥٣ ص
(٦٥)
مراد از نیکو کردن صورت انسان
١٥٨ ص
(٦٦)
علم خداوند به سرّ و پنهان تر از سرّ
١٦٠ ص
(٦٧)
دنیا، قیامت کوچک
١٦١ ص
(٦٨)
تفسیر سوره تغابن (2)
١٦٣ ص
(٦٩)
دو رسالت اصلی پیامبران
١٦٤ ص
(٧٠)
اقامه برهان در عین تکرار مدعا
١٦٦ ص
(٧١)
یوم الجمع
١٧٠ ص
(٧٢)
دو معنا برای یوم التغابن
١٧٢ ص
(٧٣)
معنای اول
١٧٢ ص
(٧٤)
معنای دوم
١٧٤ ص
(٧٥)
خاطره ای از فریمان
١٧٥ ص
(٧٦)
تاثیر ایمان درعمل
١٧٧ ص
(٧٧)
دوستیهای مشترک در آن جهان
١٧٩ ص
(٧٨)
تفسیر سوره تغابن (3)
١٨٢ ص
(٧٩)
معنای کلمه مصیبت
١٨٣ ص
(٨٠)
معنای کلمه اذن
١٨٤ ص
(٨١)
آیا مصیبتها به اذن الهی است؟
١٨٦ ص
(٨٢)
سه دیدگاه درباره اذن الهی در نظام تکوین
١٨٧ ص
(٨٣)
نظریه سوم
١٨٨ ص
(٨٤)
امر بین امرین در نظام تکوین
١٨٨ ص
(٨٥)
معنای رضا به قضای الهی
١٩٠ ص
(٨٦)
عمومیت اذن الهی
١٩٠ ص
(٨٧)
اذن الهی در نظام تشریع
١٩٣ ص
(٨٨)
رابطه اطاعت و عبادت
١٩٤ ص
(٨٩)
رابطه اطاعت و توکل
١٩٦ ص
(٩٠)
مراد از دشمنی همسران و فرزندان
١٩٧ ص
(٩١)
تفسیر سوره تغابن (4)
٢٠٠ ص
(٩٢)
سه گونه دشمن برای انسان
٢٠٢ ص
(٩٣)
تفاوت صفح عفو
٢٠٤ ص
(٩٤)
اموال و اولاد می تواند فتنه باشد
٢٠٦ ص
(٩٥)
سه نوع امتحان
٢٠٧ ص
(٩٦)
امتحان الهی
٢٠٨ ص
(٩٧)
تقوا
٢٠٩ ص
(٩٨)
رفع یک شبهه
٢١٠ ص
(٩٩)
شُحّ نفس
٢١٣ ص
(١٠٠)
قرض حسن
٢١٥ ص
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص

آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧ - مباحثات حضرت رضا علیه السلام

ست.] یکی از علما بر این کتاب حواشیای نوشته است و حتی از بعضی از علمای بزرگ چیزهایی را نقل میکند که نشان میدهد آنها در مورد معنی چند لغت اطلاع نداشتهاند. مثلًا در کلام حضرت رضا علیه السلام لفظ «بارقلیطا» یا «فارفلیطا» آمده است. حضرت میگویند این کلمه در انجیل و یا جای دیگری آمده است. برخی علمایی که بعد آمدهاند، گفتهاند «فارفلیطا» عربی است و شاید به معنای فارق بین حق و باطل است، درصورتی که این کلمه معرّب لفظ یونانی «پاراکلیتوس» [٢] است که به این صورت درآمده است ..

من قسمتی از آن کلام حضرت رضا علیه السلام را برای شما نقل خواهم کرد. مأمون همان طور که مکرر گفتهایم با همه شقاوت و خباثتی که داشت اهل علم و علمدوست و فاضل و درسخوانده بود؛ منطق و فلسفه خوانده بود، حدیث و فقه و کلام خوانده بود و از همه اینها کاملًا اطلاع داشت. این بود که خیلی خوشش میآمد که مجالس بحث تشکیل بدهد و در تشکیل این مجالس بیغرض هم نبود. وقتی که حضرت رضا علیه السلام به خراسان و به مرو آمدند، مأمون به فضل بن سهل وزیر خود گفت: حال که علی بن موسیالرضا از مدینه آمده است، دوست دارم مجمعی تشکیل دهی و رؤسا و علمای همه مذاهب را در آن جمع کنی، برای اینکه با علی بن موسیالرضا علیه السلام مباحثاتی بشود. او هم از همه علمای مذاهب دعوت کرد. از جاثلیق دعوت کرد (جاثلیق معرّب کاتولیک است، به کشیش عمده مسیحیها «کاتولیک» میگفتند)، از بزرگ یهود به نام رأسالجالوت دعوت کرد، از بزرگ صابئین که عقاید خاصی داشتند و خود را تابع نوح میدانستند دعوت کرد (درباره عقاید صابئین اختلافاتی هست)، «هربد»


١ .