آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١ - دو رکن رسالت عیسی علیه السلام

از او میآید و اوست که جهان باید منتظر او باشد و اوست که آن شریعت را میآورد. این مطلبی است که قرآن با یک لطافت مخصوص بیان کرده است و ما به حکم اینکه قرآن برای حضرت عیسای مسیح عظمت و جلالت قائل است، برای ایشان جلالت قائل هستیم و او را یکی از پنج پیغمبر بسیار بزرگ عالم میشماریم ولی در عین حال این نکته باید مشخص باشد که عیسی علیه السلام همین دو جنبه را داشت: مصدِّق و مؤید تورات بود با تغییرات بسیار کمی:«وَ لِاحِلَّ لَکمْ بَعْضَ الَّذی حُرِّمَ عَلَیکمْ» [١] و دیگر اینکه مبشِّر بود؛ آمدهام برای اینکه به شما آمدن پیامبری را که بعد از من خواهد آمد نوید دهم و لهذا تواریخ در این جهت اتفاق دارند و فرنگیها هم اینمطلب را قبول دارند که دوره مأموریت حضرت عیسای مسیح برای ابلاغ رسالت، بسیار کوتاه بوده است. حضرت عیسی همانطور که خود مسیحیها هم اعتراف دارند تا سی سالگی رسالت خود را هیچ ابراز نکرد و در سی سالگی رسالت خود را ابراز کرد. بعد یا در سی و سه سالگی به قول بعضی و یا در سی و شش سالگی و حداکثر سی و هفت سالگی، عیسی به قول آنها کشته شد؛ میگویند بعد از سه سال و یا شش سال و یا هفت سال کشته شد. عیسای مسیح دوره زیادی نداشت، علتش این است که تعلیمات زیادی نداشت که دوره زیادی بخواهد؛ آمده بود برای تصدیق و تأیید تورات و برای اصلاح مردم بر اساس شریعت موسی و بعد هم برای همین بشارت، و لهذا نام کتاب عیسی علیه السلام (انجیل) [٢] در اصل افاده معنای بشارت میکند.از اینجا میتوان فهمید که

[١]. آلعمران/ ٥٠.

[٢]. بعدها حواریین «اناجیل» نوشتند که در مورد این کتابها خیلی حرفها هست. قرآن اناجیل نمیگوید، انجیل میگوید، چون کتاب عیسی یکی بیشتر نبوده که همان انجیل است. حواریین تعلیمات عیسای مسیح را با فاصله خیلی زیاد نوشتند. اینها که نوشتند