آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨١ - دوستیهای مشترک در آن جهان
است؛ آنها که یکدیگر را به خاطر خدا دوست دارند، آنها که به معنی واقعی برادر دینی هستند. آن سنخیتی که میان آنها وجود دارد که آنها را با یکدیگر دوست کرده است، سنخیت معنوی و الهی است. دوستی میان متقین در قیامت از بین نمیرود و باقی میماند.
حدیثی در کافی هست که در داستان راستان هم نقل کردهایم که روزی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله رو به اصحاب خود کرده و فرمودند:«ای عُرَی الْایمانِ أَوْثَقُ؟» کدامدستگیره ایمان مستحکمتر و محکمتر است؟ ایمان دستگیرههای زیادی دارد که با تمام آنها انسان میتواند خود را نگهداری کند. فرمود: کدام یک از دستگیرههای ایمان محکمتر است؟ یک نفر عرض کرد: نماز. دیگری عرض کرد: روزه. سومی گفت: زکات. چهارمی گفت: حج ... فرمود: همه اینها که شما میگویید درست است و از دستگیرههای ایمان هستند، ولی آن محکمترین دستگیرهها چیز دیگری است.
عرض کردند: شما بفرمایید یا رسولاللَّه. فرمودند:«الْحُبُّ فِیاللَّهِ وَالْبُغْضُ فِیاللَّهِ» [١] این که افراد یکدیگر را به خاطر حق دوست بدارند و به خاطر حق دشمن بدارند؛ یعنی انسان با کسی دشمن باشد به خاطر خدا، بهخاطر ظلمش و فسقش، و با دیگری دوست باشد به خاطر توحیدش و ایمانش و عدالتش و عمل صالحش. فرمود محکمترین دستگیرههای ایمان این است.
«أَلْأَخِلّاءُ یوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إلَّاالْمُتَّقینَ» دوستان در آنجا همه با یکدیگر دشمن هستند مگر پرهیزکاران، آن کسانی که اساس دوستیشان خدا بوده است.
[١] بحارالانوار، ج ٢٧/ ص ٥٦.