آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٧ - تاثیر ایمان درعمل

چنان که گفتیم این سوره را که «سوره تغابن» مینامند به اعتبار این آیه است:

«یوْمَ یجْمَعُکمْ لِیوْمِ الْجَمْعِ ذلِک یوْمُ التَّغابُنِ» بعثت و بعث در آن روزی است که شما را جمع میکند و گرد میآورد، آن روزی که نامش «یومالجمع» است؛ اولین و آخرین در آن روز گرد هم میآیند.«ذلِک یوْمُ التَّغابُنِ» روز مغبونیت و یا روز اشتراک دو همکار در مغبونیت، آن روز است.

اما آن کسانی که [اینقدر] مغبون نیستند. اینگونه افراد یا اصلًا مغبون نیستندکه گفتیم یک اقلیتی هستند و یا مغبونیتشان از این جهت است که چرا ما کم سود بردیم، ای کاش بیش از این کار کرده بودیم. میفرماید:«وَ مَنْ یؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ یعْمَلْ صالِحاً یکفِّرْ عَنْهُ سَیئاتِهِ»تاثیر ایمان درعمل

این را مکرر عرض کردهایم که وقتی قرآن کلمه عمل صالح را بهکار میبرد، عمل شایسته باید از چه نظر شایسته باشد. «عمل» را پشت سر «ایمان» ذکر میکند. هر ایمانی نوعی عمل را ایجاد میکند؛ عمل انسان را ایمان انسان تعیین میکند. یک فرد وقتی موحد و خداشناس شد، خودِ خداشناسی، برای انسان برنامه تعیین میکند. به قول امروزیها جهانبینی برای انسان ایدئولوژی میسازد. انسان جهان را هرگونه که ببیند، آن برنامه عملی که باید تنظیم کند خواهناخواه باید بر اساس آن نوع بینش باشد.«وَ مَنْ یؤْمِنْ بِاللَّهِ» آن کسی که بینش او بینش توحیدی باشد«وَ یعْمَلْ صالِحاً» و بر اساس بینش توحیدی عمل کند، عملش شایسته بینش او باشد، اولین بشارت قرآن برای چنین فردی این است:«یکفِّرْ عَنْهُ