آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٠ - علم خداوند به سرّ و پنهان تر از سرّ
کتابهایی بهنام به سوی اوعلم خداوند به سرّ و پنهانتر از سرّ
«یعْلَمُ ما فِی السَّمواتِ وَ الْارْضِ وَ یعْلَمُ ماتُسِرّونَ وَ ماتُعْلِنونَ». بعد از اینکه میفرماید بازگشت همه به سوی اوست، انسان را متوجه میکند که مراقب باش!
انسان دو جور میتواند مراقبت کند: یک مراقبت، مراقبتهایی است که انسانی از انسانهای دیگر میکند که این همیشه ملازم است با نوعی نفاق که در سوره منافقون خواندیم. مثلًا، بلاتشبیه، اگر گفتند دارید به گمرک میرسید معمولًا برخی افراد به خود میآیند و میخواهند کاری کنند که آنچه به مأمور گمرک مینمایانند غیر از چیزی باشد که واقعاً هست. مثلًا طوری قیافه میگیرند که آنها متوجه چیزی نشوند. انسان زود پردهای روی خودِ واقعی خود میکشد و یک خود مصنوعی برای خودش درست میکند تا بتواند مفرّی پیدا کند. قرآن به دنبال«وَ الَیهِ الْمَصیرُ» فوراًمیفرماید: پیشاپیش به شما بگوییم: او همه چیز را میداند، پس مراقبت شما اینطور باشد که خودتان را درست بسازید نه اینکه خودتان چیزی باشید و خود را چیز دیگری بنمایانید. دیگر در آنجا نمایاندن و این حرفها معنی ندارد، پس خودتان را واقعاً درست بسازید.
بعد میفرماید:«وَ اللَّهُ عَلیمٌ بِذاتِ الصُّدورِ» و خدا به آنچه در سینههاست آگاه است.
مفسرین اینجا این مطلب را مطرح کردهاند که بعد از اینکه میفرماید:«وَ یعْلَمُ ماتُسِرّونَ وَ ماتُعْلِنونَ» (میداند آنچه را شما پنهان میکنید و آنچه را آشکار میکنید) دیگر«وَ اللَّهُ عَلیمٌ بِذاتِ الصُّدورِ» چیز