خيمه عفاف - کریمی، حسین - الصفحة ٩٣
هوسرانى نمى دادند.
على بن يقطين (يكى از وزراى هارون وبزرگان اماميه) از حضرت كاظم (عليه السلام) اجازه متعه خواست.
امام (عليه السلام) فرمود تو را با نكاح متعه چه كار و حال آن كه خداوند از آن بى نيازت كرده است.
[١] مكروه بودن متعهء دوشيزگان محقق حلى فرموده است: " ويكره ان يتمتع ببكر، فان فعل فلا يفتضها " (مكروه است دوشيزگان را متعه كردن واگر اين امر واقع شد سعى شود نزديكى به عمل نيايد) [٢].
صاحب جواهر فتواى محقق را تأئيد كرده ومى نويسد: اين حكم شامل دختران بى پدر هم مى شود وبعد براى اثبات مدعاى خود به چند حديث استدلال مى كند.
يكى از آنها حديثى است از امام صادق (عليه السلام) كه فرموده: " يكره للتعيب على أهلها " (متعه دوشيزگان مكروه است چون شخصيت خانوادگى آنان زير سؤال مى رود).
با توجه به آن چه در اين بخش گذشت فكر مى كنم جايى براى اشكال و ميدانى براى سؤال وبهانه اى براى ايراد باقى نمى ماند.
اشكال تراشان چون به فقه ما آشنا نيستند وبه روايات اهل بيت (عليه السلام) آگاهى ندارند مى گويند متعه عار است و گاهى نيز مى گويند ميدانى است براى هوسرانى وگاهى مى گويند دنيا نمى پسندد و گاهى مى گويند موجب سوء استفاده مى شود وامثال اين مطالب كه با طرح بحث به شكل صحيح، تمامى اين اشكال ها خود به خود بر طرف مى شود.
٢٥ از ابواب امر بمعروف ونهى از منكر حديث اين چنين است ثلاثة لا اتقى فيهن احدا: شرب المسكر والمسح على الخفين ومتعه الحج " (وسايل، ج ١١، ص ٤٦٩).
[١]وسائل الشيعه، ج ١٤، ص ٤٤٩.
[٢]جواهر الكلام، ج ٣٠، ص ١٦٠.