اينان متعه را از منكرات اجتماعى وسبب شكستن حرمت ها مى دانند، اما عقد مادر وخواهر وعمه وخاله وساير محارم را كانالى براى سقوط حد زنا قرار داده اند وبه آسانى از كنار اين نظر رسوا عبور مى كنند.

٢٠ - باز هم پيرامون نهى عمر (خليفه دوم) اكثر دانشمندان علوم اسلامى عقيده دارند كه ممنوعيت متعه در مذهب اهل سنت بر اساس نهى خليفه دوم (عمر) صورت گرفته است وبر اين مدعا گزارش داده اند كه عمر در اثر بر خورد احساسى در اثر نفوذ متعه به داخل خانواده خود (چنانكه بعدا در بحث تاريخى تذكر داده خواهد شد) در جمع مسلمين صريحا اعلام كرد " متعتان محللتان في زمان رسول الله (صلى الله عليه وآله) وانا أحرمهما واعاقب عليهما " [١].

اين جمله خليفه كه به تواتر به ما رسيده حاكى از آن است كه خليفه جواز متعه واستمرار آن را تا زمان تحريم وتشريع خود قبول داشته وبه آن معترف بوده است.

اماميه، از بدو امر اين عمل خليفه را نامشروع ومخالفت با پيامبر (صلى الله عليه وآله) دانسته اند لذا از قديم الايام به عنوان طعن بر خليفه دوم در كتابها طرح كرده اند و جمعى از غير اماميه - كه يكى از آنان فرزند او است - گفته اند: ما به قول پيامبر (صلى الله عليه وآله) اعتماد مى كنيم نه به رأى خليفه.

توجيه فاضل قوشچى ١.

تفسير فخر رازى، ج ٥٠، ص ١٠ وشرح تجريد قوشچى بخش مطاعن خليفه دوم ومدارك فراوان ديگر چنانكه بعدا مذكور مى شود