٤ - عن الصادق (عليه السلام): " بيت الغناء لاتومن فيه الفجيعة ولاتجاب فيه الدعاء ولايدخله الملك [٣]، خانه اى كه در آن غنا باشد از مصيبت در امان نيست ودعا در آن مستجابنمى شود وفرشته واردش نمى گردد.

" كلمات فقها پيرامون غنا شيخ انصارى كه از اكابر فقهاى اماميه است، در كتاب " مكاسب " فرموده: اختلافى در حرمت غنا نيست واخبار زياد بر آن دلالت دارد وفخر المحققين در كتاب " ايضاح " ادعاى تواتر اخبار دالة بر حرمت آن را نموده است [٤].

مرحوم آية الله بروجردى در آخر كتاب توضيح المسائل مى فرمايد.

آوازى كه مخصوص مجالس لهو وبازى گرى است غنا وحرام است واگر نوحه ويا روضه يا قرآن را هم با غنا بخوانند حرام است.

رهبر كبير انقلاب حضرت آية الله (امام خمينى) در كتاب " تحرير الوسيله " مى فرمايند: انجام غنا وشنيدن وكسب كردن به آن حرام است ولو در قرآن ودعا ومرثيه باشد بلكه در قرآن ودعا عقوبت آن زيادتر مى باشد [٥].

[١]مستدرك الوسايل، ج ٢، ص ٤٥٧.

[٢]همان، ص ٤٥٧.

[٣]وسايل الشيعه، ج ١٢، ص ٢٢٥.

[٤]مكاسب محرمة ص ٣٦.

[٥]تحرير الوسيلة ج ١ ص ٤٥٧.