[١] مرحوم امام در كتاب " تحرير الوسيله " هر يك از الفاظ " متعت " و " زوجت " و " انكحت " را در ايجاب كافى دانسته وقبول را نيز به هر يك از " رضيت " و " قبلت " صحيح دانسته است.

[٢] اما معاطات ورضايت باطنى را كافى نمى داند ودر كتاب توضيح المسائل ايشان آمده است كه: اگر بعد از تعيين مدت ومهر زن بگويد " زوجتك نفسى في المدة المعلومة على المهر المعلوم " ومرد بلا فاصله بگويد " قبلت " صحيح است.

همچنين مرقوم است كه: هر گاه زن ومرد نتوانند صيغه را به عربى صحيح بخوانند به هر لفظى كه مشتمل بر معناى " زوجت وقبلت " باشد صحيح است ولازم نيستوكيل بگيرند.

[٣] به نظر ايشان در دوشيزگان اذن پدر ويا جد پدرى با وجود دسترسى به آنان شرط است.

١٣ - نسبت هاى ناروا به أمير المؤمنين (عليه السلام) با اين كه جواز متعه واستمرار آن از ضروريات مذهب اهل بيت (عليهم السلام) است وروايات كثيره از عامه وخاصه وارد شده كه أمير المؤمنين (عليه السلام) فرمودند: " لولا نهى عمر عن المتعه ما زنى الا شقى " [٤] اما با وجود اين، در بعضى روايات اهل سنت گزارش هاى بدون سند ويا با

[١]ملاعلى قزوينى، صيغ العقود، ص ٦٥.

[٢]تحرير الوسيله، ج ٧ ص ٢٥٨.

[٣]توضيح المسائل مسألة ٢٣٦٩ و ٢٣٧٠.

[٤]تفسير فخر رازى ج ١٠، ص ٥٠.