دعوت به انصاف وپيدا كردن راه اتحاد انصاف اين است كه متعه در زمان پيامبر تا بخشى از خلافت عمر امرى مشروع ومورد قبول بوده ودليل معتبرى بر نسخ آن از طرف پيامبر (صلى الله عليه وآله) وجود ندارد.

ولى در خلافت عمر اين عمل ممنوع شد.

دليل آن را بعضى مشاهده فرزندى از راه متعه براى خواهر او دانسته اند وبعضى اقدام " عمرو بن حريث " را ذكر كرده اند وممكن است جريانات ديگرى نيز بوده كه خليفه را عصبانى كرده وبه منع از اين عمل واداشته است.

با قطع نظر از اين كه آيا والى مسلمين بدون كارشناسى خبرگان وبه مجرد صلاح ديد خود مى تواند اقدام به ممنوعيت حكم شرعى كند با توجه به اين كه معنا ومفاد نهى حكومتى، نسخ حكم ولغو نمودن آن نيست بلكه جلوگيرى از اجراى قانون براى مدت خاصى است كه شرايط ويژه آن عصر حكومت را گرفتار بن بست مى سازد، قهرا بعد از عوض شدن شرايط ويا پى بردن حاكم به اشتباه خود ويا با آمدن حاكم ديگر اين ممنوعيت برداشته مى شود وحكم شرعى به قوت خود