[١] ٧ - حديث معروف عمر " متعتان كانتا على عهد رسول الله (صلى الله عليه وآله) وانا انهى عنهما واعاقب عليهما " [٢] كه جمع كثيرى كه نامشان قبلا ذكر شد آن را نقل كرده اند.

نگارنده مى گويد: اين گفتار عمر دليل محكمى است كه متعهء نساء در زمان پيامبر (صلى الله عليه وآله) رايج بوده وخلفيه دوم اقدام به نسخ آن كرده است.

مرحوم علامه امينى مى نويسد: بر اساس همين كلام مأمون به جواز متعه عقيده داشت ومى خواست آن را به صورت منشورى اعلام كند ولى بعضى از ياران وى او را از اين كار منع كردند.

[٣] ٨ - قبلا حديثى نسبت به رأى عمر از صحيح ترمذى ومسند احمد بن حنبل نيز مذكور شد.

گفتارى از دلائل الصدق در بحث روايى علامه محقق شيخ محمد حسن مظفر در كتاب " دلائل الصدق " (رد فاضل روزبهان) به طور مفصل بحث كرده واز صحيح بخارى وصحيح مسلم ومسند احمد بن حنبل وتفسير طبرى وكنز العمال وشرح تجريد قوشچى نوزده حديث كه دلالت بر حليت متعه در زمان پيامبر (صلى الله عليه وآله) دارد نقل كرده است.

ايشان در مورد كلام علامه حلى كه فرموده است: " ترمذى جريان حليت متعه را از عبد الله بن عمر روايت كرده است " مى نويسد: آنچه در صحيح ترمذى ١.

همان، ص ٢٠٧.

٢.

همان، ص ٢١١.

٣.

همان، ص ٢١